The Year My Parents Went On Vacation-O Ano em Que Meus Pais Saíram de Férias (2007)

Regie: Cao Hamburger | 105 minuten | drama | Acteurs: Michel Joelsas, Daniela Piepszyk, Germano Haiut, Simone Spoladore, Caio Blat, Eduardo Moreira, Liliana Castro, Rodrigo dos Santos, Paulo Autran

Fijngevoelig, ingetogen, warm en ontroerend. Dat zijn de woorden waarmee de film gekarakteriseerd kan worden. Een prachtig stukje drama dat ook veel humorrijke onderdelen kent. Het verhaal speelt zich af in de Joodse gemeenschap in Sao Paulo waar de jonge Mauro terechtkomt. Het is 1970 en het Wereldkampioenschap Voetbal begint. Het hele land staat hierdoor op zijn kop, Brazilië kan voor de derde keer Wereldkampioen worden. Ook in politiek opzicht is er veel gaande. Mauro’s ouders zijn linkse activisten en moeten vluchten voor de militaire dictatuur die van 1964 tot 1985 aan de macht was.

De titel suggereert dat de ouders van Mauro op vakantie gingen, maar dat is slechts het verhaal dat zij aan de jongen vertellen. De werkelijkheid is dramatisch anders. Zij moeten in allerijl vluchten en brengen hun zoon naar zijn grootvader. Onderweg plegen zij een telefoontje met opa. Zij staan onder grote druk en kunnen hem nog net op de stoep van het huis van de grootvader achterlaten. Zijn ouders hebben onderweg nog wel beloofd op tijd terug te komen van hun ‘vakantie’ om naar de WK-voetbalwedstrijden te kijken. Vader Daniël is van Joodse afkomst, maar doet niets aan zijn geloof. Grootvader Motel is echter een paar uur voor de aankomst van Mauro onverwachts overleden. Hij is kapper en snijdt bij zijn hartaanval bijna een klant de keel door. Een oude Joodse buurman, Shlomo, ontfermt zich met enige tegenzin tijdelijk over hem als hij moederziel alleen voor de deur van Opa’s flatje staat te wachten.

Mauro kan zijn ouders niet meer inlichten, hij weet immers niet waar zij verblijven. Dat is hem om veiligheidsredenen niet verteld. Er ontwikkelt zich dan, magnifiek geschetst, een warm verhaal waarin vooral door de ogen van de jonge Mauro wordt gekeken naar de wereld om hem heen. Hij staat door alle gebeurtenissen om hem heen op het punt versneld zijn jonge kinderjaren te verlaten. Die gevoelswereld is prachtig uitgebeeld. De schilderachtige Joodse en Italiaanse gemeenschappen in de wijk zijn humorvol in de ontwikkelingen vervlochten. Amusante discussies volgen binnen de Jiddisch pratende Joodse gemeenschap. De rabbi trekt parallellen met de tocht van Mozes door de woestijn, het kind op je drempel is te beschouwen als een Geschenk van God. Een bijzondere zorgplicht is dus geboden. De oude vrijgezel Shlomo neemt op warme wijze deze zorg op zich. De rollen van de oude Shlomo (Germano Haiut) en de jonge Mauro (Michel Joelsas) zijn ingetogen, ontroerend en overtuigend.

Mauro probeert voortdurend uit te vinden waarom zijn ouders toch maar niet bellen, de reden daarvoor is iedereen – behalve Mauro – wel duidelijk. Die politieke situatie is duidelijk in de film meegenomen en geeft een extra dimensie aan de film waardoor het niet zomaar het zoveelste verhaaltje van oude man en kind wordt.

‘The Year My Parents Went on Vacation’ is zeker geen zwaarmoedig drama, het verhaal kent veel humor en zit vol verrassende ontwikkelingen. Het jonge, vroegwijze buurmeisje Hanna (sterke vertolking van Daniela Piepszyk) raakt bevriend met Mauro. Zij leert hem snel de kneepjes en de mores van het leven in de wijk. Hanna heeft een lucratief handeltje waarbij ze nieuwsgierige jongetjes door gaten in de muur laat kijken naar dames die kleding staan te passen.

Mauro raakt verkikkerd op de mooie Irene, die in een bar werkt, maar zij is uiteraard veel te oud voor hem en bemoedert hem een beetje. Hij mag wel steeds bij haar naar het voetballen kijken. In het verhaal zijn ingenieus raaklijnen met het WK-voetbal en de militaire dictatuur verweven.

Het scenario kent een goede balans, alle acteurs vertolken hun rol met verve en de verhaallijn is geloofwaardig en overtuigend. De gevoelswereld van de kinderen in deze film is indringend tot leven gebracht, maar de rol van de andere spelers is even zo goed ingevuld. Aan het einde van de film blijkt zich een onvermijdelijke tragedie te hebben voorgedaan. Toch is de film geenszins dramatisch, de gehele toonzetting is warm, licht en humoristisch, met een ondertoon van tragedie.

Uit Brazilië bereiken ons de laatste jaren niet echt veel films. ‘The Year My Parents Went on Vacation’ maakt dat in een keer weer goed. Gevoelvolle film, sterk scenario. Sfeervol, met magnifiek spel. Een lach en een traan, maar zonder enig melodrama. Een echte parel uit Brazilië. Subliem, warm aanbevolen.

Rob Veerman