Tigers Are Not Afraid – Vuelven (2017)

Recensie Tigers Are Not Afraid CinemagazineRegie: Issa López | 90 minuten | fantasie, horror | Acteurs: Paola Lara, Hanssel Casillas, Rodrigo Cortees, Ianis Geurrero, Tenoch Huerta, Juan Ramón López

In Mexico geniet Issa López grote bekendheid als schrijfster van zowel boeken als populaire tv-series en films. Regisseren doet ze echter niet heel veel. ‘Tigers Are Not Afraid’ (oorspronkelijke titel: ‘Vuelven’) is pas haar derde film, na ‘Efectos Secundarios’ (2006) en ‘Casi Divas’ (2008). Overigens alledrie gebaseerd op een eigen script. In ‘Tigers Are Not Afraid’ combineert López de al bestaande horror voor Mexicaanse burgers van steden die zijn overgenomen door Mexicaanse bendes en corrupte ambtenaren die de andere kant op kijken, met fantastische elementen. En dat alles bekeken door de ogen van een stel kinderen.

Het verhaal draait om Estrella (Paola Lara), die op straat zwerft nadat haar moeder spoorloos is verdwenen en haar school is gesloten wegens terreur van de Huasca’s (de plaatselijke bende). Ze komt terecht bij een clubje van vier jongens, die ook hun ouders zijn verloren. Shine, de leider van het stel, heeft de mobiel en het pistool van Caco (een van Huasca-leden) gejat, toen die dronken in een steeg stond te pissen. De telefoon bevat naast een foto van Shine’s ontvoerde moeder toevallig ook informatie die schadelijk is voor El Chino (Tenoch Huerta), de leider van de Huasca’s en tevens plaatselijke politicus. Morro, de jongste, loopt steevast met een tijgerknuffel rond en praat niet meer sinds een heftige gebeurtenis. En dan zijn er nog Tucsi en Pop, die alles samen lijken te doen.

In eerste instantie willen de jongens geen meisje bij hun team, maar van Shine (een indrukwekkende rol van Juan Ramón López) mag Estrella blijven als ze Caco, de kidnapper van zijn moeder, vermoordt met zijn eigen pistool. Vóór het sluiten van de school, heeft Estrella van haar juf drie wensen gekregen, in de vorm van krijtjes. Met de eerste wens hoopte ze haar moeder terug te krijgen, maar die verschijnt alleen in een angstaanjagende, spookachtige gedaante. Met haar tweede wens wil ze voorkomen dat ze Caco moet doden. Prompt blijkt die al dood, maar nu wordt Estrella door de Huasca’s gezocht, omdat zij de moordenaar zou zijn. En doordat ze Chino de waarheid niet durft te vertellen, uit angst om alsnog verstoten te worden, ontstaan er grote spanningen binnen de hechte club. Estrella’s wensen lijken volstrekt averechts te werken.

De spanning en vertwijfeling weet López fantastisch over te brengen in haar verhaal, geholpen door de sterke cast. ‘Tigers Are Not Afraid’ is in wezen een meedogenloze film. Er gaan mensen in dood. Ook sommige van de kinderen. Het gevaar is volstrekt geloofwaardig. Hoe hopeloos de situatie is, wordt scherp duidelijk op het moment dat dat Tucsi en Pop met het bewijs tegen El Chino naar de politie gaan. De agenten verzuchtten tegen elkaar dat ze er niet op zitten te wachten om achter de duidelijk corrupte politicus aan te gaan en laten de kinderen simpelweg in de steek. Ze moeten het zelf maar zien te rooien. Het is bijzonder knap hoe López desondanks een bepaalde lichtvoetigheid in de film weet te behouden. De kinderen gedragen zich als volwassenen in hoe ze voor zichzelf zorgen, maar blijven gewoon kinderen in hun verdere doen en laten. Er wordt geravot, er wordt gefantaseerd over een groot huis met voetbalveld en zwembad, en er wordt gedanst.

De wereld die López schetst is een volstrekt realistische, gezien de huidige situatie in sommige Mexicaanse steden. De fantastische elementen die ze toevoegt (graffiti-tijgers die muren bewandelen, een bloedspoor dat letterlijk Estrella blijft volgen, een draakje dat zich losmaakt van Caco’s mobiel, doden die met Estrella communiceren) lijken vooral bedoeld om de fantasie van Estrella in beeld te brengen. Hoe spannender het wordt, hoe meer haar fantasie door de werkelijkheid breekt. Het is onduidelijk of een van de andere kinderen hetzelfde ziet of ervaart als zij. Maar Estrella’s wereld is fascinerend en meeslepend, en zo ook deze film. De prachtige cinematografie (Juan Jose Saravia) en de sfeervolle soundtrack (Vince Pope) mogen hierbij niet onvermeld blijven. ‘Tigers Are Not Afraid’ is een schitterend duister sprookje, dat een onherroepelijke vergelijking met Guillermo del Toro’s ‘Pan’s Labyrinth’ (2006) moeiteloos aankan.

Wouter de Boer

Waardering: 5

Bioscooprelease: 29 augustus 2019