Titus (1999)

Regie: Julie Taymor | 162 minuten | drama, geschiedenis, thriller | Acteurs: Osheen Jones, Dario D’Ambrosi, Anthony Hopkins, Jessica Lange, Raz Degan, Jonathan Rhys-Meyers, Matthew Rhys, Harry J. Lennix, Angus MacFadyen, Kenny Doughty, Blake Ritson, Colin Wells, Ettore Geri, Alan Cumming, Constantine Gregory, James Frain, Colm Feore, Laura Fraser

Voordat regisseur Julie Taymor de wereld verblijdde met ‘Frida’ (2002), maakte zij de film ‘Titus’. In tegenstelling tot ‘Frida’ kon ‘Titus’ niet rekenen op veel publiciteit van de media. Geheel ten onrechte, want haar bewerking van dit oude Shakespeare-stuk heeft een boeiende en unieke filmervaring opgeleverd.

De film begint overdonderend met een scène waarin een jongetje op een keukentafel met speelgoedsoldaatjes speelt. Plotseling klinkt er een explosie en wordt het jongetje meegenomen door een woeste soldaat. Het volgende moment zie je een leger van Romeinse soldaten salueren. ‘Titus’ is begonnen! Met dynamische camerastandpunten en visuele trucjes wekt de film al vanaf het begin een bijzondere sfeer op. De vreemde, surrealistische setting van het ouderwetse Romeinse rijk in combinatie met moderne technologie zoals microfoons en futuristische wapens geven de prent een geheel eigen smoel.

Het verhaal wordt in de originele tekst voorgedragen. Dat wil zeggen, precies zoals Shakespeare die schreef. De lange volzinnen, de theatrale vertelwijze en het groteske taalgebruik passen goed bij de sfeer van de prent. Op sommige passages spreken de personages tegen de kijker, door zich rechtstreeks tegen de camera te wenden. Op deze manier wordt de kijker bij de les gehouden in deze toch wel redelijk complexe film. Het verhaal zit vol plotwendingen en ouderwetse taalgebruik en is redelijk taaie kost. De regisseur beseft dit maar al te goed en weet dit op te lossen door de unieke setting en de acteurs alle ruimte te geven. Zelfs de meest gruwelijke scènes krijgen een soort schoonheid, door het mooie kleurgebruik en cameravoering. En de prent kent veel wrede en gruwelijke scènes; moord, verkrachting en martelingen komen allemaal voorbij. In de kern is ‘Titus’ dan ook een pure wraakfilm.

‘Titus’ mag rekenen op een zeer getalenteerde cast vol veteranen en jong talent. Sir Anthony Hopkins speelt de titelrol vol overgave. Het acteertalent van de oude Brit wordt ten volle benut en wederom weet Hopkins een fantastische prestatie neer te zetten. In dramafilms komt zijn talent het best tot zijn recht zo ook in ‘Titus’. In het personage van de geëmotioneerde en getormenteerde Titus Andronicus kan Hopkins al zijn talenten kwijt. Andere acteerveteranen als Jessica Lange zetten ook krachtige rollen neer. Het acteerwerk is zeer imponerend. Ook de jonge cast waaronder Alan Cumming (‘Nightcrawler’ uit ‘X2’ (2003)) en Jonathan Rhys-Meyers spelen met zichtbaar plezier. Alle acteurs leveren goed werk af en versterken de geloofwaardigheid van de film. Het spel van de cast is weliswaar op het theater gericht, maar dat is passend voor de ‘feel’ van de film.

De muziek komt op het eerste gezicht vreemd over, maar is erg goed gekozen. Rock en jazz worden afgewisseld met klassieker werk. Voor iedere scène geldt een andere muzikale omlijsting, maar de composities zijn erg passend en sterk uitgekozen. Mooi verzorgd, net als de gehele afwerking van de film. De visuele pracht en het intense acteerwerk maken van ‘Titus’ een sterke filmervaring die iedere cinemaliefhebber minimaal een keer gezien moet hebben.

Frank v.d. Ven