Toy Story 5 (2026)
Regie: McKenna Harris, Andrew Stanton | 102 minuten | animatie, avontuur, komedie, drama, familie, fantasie | Originele stemmencast: Tom Hanks, Tim Allen, Joan Cusack, Conan O’Brien, Scarlett Spears, Greta Lee, Shelby Rabara, Mykal-Michelle Harris, Craig Robinson, Lori Alan, Jay Hernandez, Bonnie Hunt, Kristen Schaal, Tony Hale, John Hopkins, Wallace Shawn, Ernie Hudson, Krys Marshall
Het is weer tijd om de oude doos vol herinneringen erbij te pakken en je weer even mee te laten voeren naar de warme nostalgie van vroeger. Want met het vijfde deel in Disney en Pixar’s ‘Toy Story’-franchise gaat het deksel opnieuw open en worden we voor eventjes weer teruggevoerd naar onze kindertijd. Bovendien roepen Woody, Jessie en Buzz inmiddels bij velen ook herinneringen op aan verhalen en personages die onlosmakelijk met die periode zijn verbonden. Deze keer worden we echter niet alleen overspoeld door nostalgie. ‘Toy Story 5’ confronteert jong en oud ook keihard met de schaduwzijde van het technologische tijdperk waarin we vandaag de dag in leven.
De laatste keer dat we de speelgoedvrienden zagen, liet Woody (Tom Hanks) zijn leven bij Bonnie (Scarlett Spears) achter om vrij te leven en verloren speelgoed te helpen een nieuw doel te vinden. Jessie (Joan Cusack) heeft inmiddels de leiding overgenomen en vervult de rol van sheriff binnen de hechte speelgoedgroep die bij Bonnie woont. De paden van Woody en zijn oude vrienden kruisen elkaar andermaal wanneer zich een nieuwe existentiële crisis aandient: de opkomst van Lilypad (Greta Lee).
‘Toy Story’ is zonder twijfel een van de meest consistente filmreeksen van Disney en Pixar. De films groeiden uit tot grote successen voor de studio’s. De laatste twee delen passeerden zelfs de indrukwekkende grens van 1 miljard Amerikaanse dollar aan de wereldwijde box office. Het bijzondere, en overigens het belangrijkste, is dat de reeks daarbij nooit aan kwaliteit heeft ingeleverd. Zo zijn de films stuk voor stuk omarmd door zowel het publiek als door critici. Bijna drie decennia na het eerste deel zet ‘Toy Story 5’ die imponerende lijn overtuigend voort. Het verhaal voelt opnieuw fris aan en weet herhaling van gebeurtenissen uit eerdere films goed te vermijden.
Smartphones, tablets en computerspellen vormen al jarenlang een uitdaging voor klassiek speelgoed en eisen naast die van volwassenen ook steeds vaker een groot deel van de aandacht van kinderen op. Het was dan ook slechts een kwestie van tijd voordat technologie de rol van grote tegenstander in ‘Toy Story’ zou overnemen. In de wereld van ‘Toy Story 5’ vreest het speelgoed door de technologische vooruitgang nu echt definitief te worden vergeten: ze zien het als een regelrechte apocalyps. Natuurlijk klinkt dat als een bewuste overdrijving. Desalniettemin komt de onderliggende boodschap toch dichtbij. Vooral in een tijd waarin ook kunstmatige intelligentie steeds aanweziger is voelt de angst om net als het speelgoed vervangen te worden ineens minder vergezocht.
Zelfs thema’s als online pesten krijgen een plek in het verhaal. Zo zit de film vol met waarschuwingen voor de gevaren die kinderen online kunnen tegenkomen. Maar geen zorgen: de boodschappen worden wel met voldoende humor en lichtheid gebracht. Daardoor zullen jonge kijkers zich geen moment overspoeld voelen. Niettemin levert het natuurlijk wel een scherpe satire op onze moderne samenleving op, waarvan vooral volwassen kijkers de diepere lagen en maatschappelijke knipogen zullen oppikken. Technologie wordt ook niet enkel neergezet als het kwaad. ‘Toy Story 5’ benadrukt juist dat we ermee moeten leren samenleven. De nieuwste toevoegingen aan de stemmencast voorzien de technologische personages van heel wat persoonlijkheid. Zij zorgen er knap voor dat de apparaten aanvoelen als meer dan alleen de tegenpolen van het speelgoed.
Wat de film werkelijk sterk maakt, is dat hij ondanks de eigentijdse en moderne thema’s de originele personages nooit uit het oog verliest. Vooral Jessie staat centraal en krijgt daarbij de ruimte om verder te groeien. De film grijpt terug op haar oude trauma om achtergelaten en vergeten te worden en verweeft dat vlekkeloos met de existentiële vragen die door het hele verhaal lopen. De passievolle omgang met de personages is te danken aan de creatieve continuïteit achter de schermen. Andrew Stanton (‘Finding Nemo’, ‘WALL-E’) is al sinds de eerste ‘Toy Story’ bij de reeks betrokken en heeft decennialang meegebouwd aan de verhalen rond de speegoediconen. Die vertrouwdheid met en overduidelijke liefde voor het materiaal is bijna elke scène voelbaar.
‘Toy Story 5′ onderstreept nog maar eens hoe belangrijk het is om vertrouwde personages met zorg en respect te behandelen. In een tijd waarin steeds meer langlopende franchises worstelen met hun identiteit of vervallen in oppervlakkigheid, laat deze film zien dat vernieuwing en respect voor het verleden uitstekend hand in hand kunnen gaan, net zoals de makers ons meegeven dat we moeten leren samenleven met technologie. De film benadrukt dus ook dat vooruitgang niet ten koste mag gaan van wat ons dierbaar is. Daarvoor houdt de film ons een spiegel voor en laat hij ons stilstaan bij de hoeveelheid herinneringen die we later zullen overhouden als we onze tijd vooral achter schermen blijven doorbrengen. ‘Toy Story 5’ is intelligent en hartverwarmend vermaak voor jong en oud, zoals een echte Disney- en Pixar-film betaamt.
Rolán Bouzas Wensing
Waardering: 4.5
Bioscooprelease: 17 juni 2026
PVOD-release: 18 augustus 2026 (Pathé Thuis)
VOD-release: 6 oktober 2026 (Pathé Thuis)
