Tron: Ares (2025)

Recensie Tron: Ares CinemagazineRegie: Joachim Rønning | 118 minuten | actie, avontuur, science fiction | Acteurs: Jared Leto, Greta Lee, Jeff Bridges, Evan Peters, Jodie Turner-Smith, Gillian Anderson, Hasan Minhaj, Arturo Castro, Cameron Monaghan, Sarah Desjardins, Aaron Paul Stewart, Roger Cross, Roark Critchlow, Katherine Isabelle, Gary Vaynerchuk, Kwesi Ameyaw, Robin Roberts, Kara Swisher

‘Tron: Ares’ probeert het futuristische universum van de vorige ‘Tron’-films nieuw leven in te blazen. De film ziet er schitterend uit, met coole lichtshows, strakke kostuums en heel veel digitale actie. Toch weet hij de kijker niet echt te raken. ‘Tron: Ares’ is een film die precies tussen goed en slecht invalt: indrukwekkend om te zien, maar moeilijk om echt in mee te gaan.

De wereld van ‘Tron’ is opnieuw adembenemend. De felle neonkleuren, de virtuele steden en de spectaculaire gevechten zorgen voor een visueel feestje. Vooral de actie is goed uitgewerkt: elke beweging, elke lichtflits en elke sprong is tot in detail verzorgd. Fans van sciencefiction en digitale werelden zullen hun ogen uitkijken.

Toch is het uiterlijk niet genoeg om de film te dragen. Ondanks alle technische hoogstandjes voelt de film afstandelijk. Waar ‘Tron: Legacy’ nog een emotionele kern had, ontbreekt dat hier. De film probeert diepzinnige vragen te stellen over wat menselijkheid betekent in een digitale wereld en ook omgekeerd.

Een van de grootste zwaktes van ‘Tron: Ares’ is dat het verhaal nauwelijks voortbouwt op dat van de vorige film. Bekende personages keren niet echt terug en het verhaal begint op een nieuw punt zonder duidelijke verbinding met ‘Legacy’. Dat maakt het lastig om te volgen, zeker voor kijkers die het eerste deel nog goed kennen. De nieuwe personages zijn leuk, maar krijgen te weinig achtergrond om echt interessant te worden.

Aan de andere kant is de muziek een sterk punt. De elektronische muziek sluit perfect aan bij de futuristische sfeer. De drukke beats geven de achtervolgingsscènes extra energie, terwijl de rustigere klanken juist zorgen voor momenten van emotionele spanning. Hierdoor draagt de muziek bij aan de beleving van de digitale wereld.

De acteerprestaties in ‘Tron: Ares’ zijn degelijk, maar niet uitzonderlijk. De cast weet de futuristische wereld geloofwaardig neer te zetten, ondanks het soms afstandelijke script. Hoofdrolspeler Jared Leto brengt als Ares een overtuigende mix van verwarring en vastberadenheid, waardoor de kijker toch met hem meeleeft. De bijrollen voegen kleur toe aan het verhaal, al krijgen ze weinig ruimte om echt te groeien.

‘Tron: Ares’ is een film die vooral indruk maakt met zijn uiterlijk. De visuele effecten zijn schitterend, de wereld ziet er betoverend uit en de actie is goed in beeld gebracht. Maar zodra het gaat om verhaal, emotie en diepgang, schiet de film tekort.

Al met al een visueel sterke sciencefictionfilm die te weinig hart en samenhang heeft. Niet slecht, maar zeker geen hoogvlieger.

Brent Van den Bossche

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 8 oktober 2025