Turtle: The Incredible Journey (2009)

Regie: Nick Stringer | 81 minuten | documentaire | Nederlandse stemmencast: Georgina Verbaan

Natuurfilms zijn van alle tijden, denk maar aan de onderwaterfilms van Jacques Cousteau. Soms levert dat juweeltjes op zoals ‘Microcosmos’ of ‘Earth’. En soms is het indrukwekkend, zoals bij ‘March of the Penguins’, niet omdat het visueel overdonderend is maar het de natuur zelf is die je versteld doet staan. ‘Turtle: The Incredible Journey’ valt in die laatste categorie.

Schildpadjes zijn schattig en het is leuk om te zien hoe ze overleven in de grote oceaan. Alhoewel leuk, eigenlijk is het een eenzaam bestaan vol gevaar dat op de loer ligt. Vanaf hun geboorte moeten ze in hun eentje zien te overleven en dat is niet makkelijk. Als het niet de natuurlijke vijanden zijn die dat bijna onmogelijk maken, dan is het wel de mens die door lijnvissen vanaf vissersboten een serieuze bedreiging vormen. Net zoals in ‘Earth’ wordt in ‘Turtle: The Incredible Journey’ een boodschap meegegeven dat wij de verantwoordelijkheid dragen, meer respect voor de natuur moeten hebben en er bewust naar moeten handelen zodat schildpadjes straks nog een strand hebben waar ze hun eieren op uit kunnen broeden. Want al miljoenen (!) jaren lang, zelfs in de tijd van de dinosaurus, komen schildpadden uiterlijk tot 25 jaar na hun geboorte terug op exact hetzelfde strand waar ze zelf geboren zijn.

Het is bijna magisch hoe deze schilpadden al zo lang leven en weten te overleven en het maakt een mooi verhaal voor een documentaire. Wat helaas tegenvalt aan ‘Turtle: The Incredible Journey’ is dat het niet altijd even mooi uitgevoerd is. Heel duidelijk is te zien dat er regelmatig met blue screen techniek gewerkt is, bijvoorbeeld bij de ontmoeting tussen Turtle en de haai Finn. Dit komt zeer onnatuurlijk over, iets wat in een natuurfilm extra tegenvalt. Ook lijkt het wel alsof beelden soms ingekleurd zijn zodat het er ‘mooier’ uit komt te zien dan dat het werkelijk is. Het zonlicht wat door het water heen schijnt ziet er onder water echt anders uit, iets wat fervente snorkelaars en duikers direct zullen herkennen. Dat laatste kan ook liggen aan het feit dat het eerste gedeelte van de film waarin de pasgeboren Turtle door de Golf Stroom meegevoerd wordt naar de Noordpool, in een groot aquarium opgenomen is. Een handige oplossing voor iets wat anders waarschijnlijk te lang had geduurd – of te duur geweest -om te filmen.

Naast het feit dat ‘Turtle: The Incredible Journey’ visueel een beetje tegenvalt, zal het voor sommigen ook tegenvallen dat het echt een kinderfilm is. Het simpele commentaar is duidelijk voor het kleine publiek geschreven wat nog eens benadrukt door de wat kinderachtige stem van Georgina Verbaan. Hier is blijkbaar bewust voor gekozen want in de originele Engelse versie wordt de film ingesproken door de actrice Miranda Richardson, ook wel bekend voor haar rol van Rita Skeeter in ‘Harry Potter and the Goblet of Fire’ (2005). Je weet precies wanneer de opmerking “ah wat lief” en het gegil bij de wat meer spannende scènes uit de kindermondjes zullen komen. Daar wordt in ‘Turtle: The Incredible Journey’ overduidelijk op aangestuurd. Dit is natuurlijk geen reden om de film over het schildpadje niet te gaan zien, maar is wel prettig om te weten van tevoren.

Opvallend is dat ‘Turtle: The Incredible Journey’ boordevol muziek zit. Bij een natuurfilm is te weinig muziek eerder een betere keuze dan te veel. Het gaat om de beelden en de natuur heeft haar eigen geluid, dat wil je niet overstemmen. Bij een natuurfilm voor kinderen is het een ander verhaal, ook zijn er onder water minder geluiden (die wij kunnen horen?) dan boven water. Voorspelbaar maar toch grappig is dat als de haaien in beeld komen het bekende ‘Jaws’ deuntje in de muziek verwerkt is. Een vreemde en onverwachte muziekkeuze is de themesong van de BBC televiesieserie “Miss Marple” uit de jaren 80 en 90 (met Joan Hickson als Jane Marple) van Ken Howard en Alan Blaikley.

Al met al is ‘Turtle: The Incredible Journey’ een aardige natuurfilm voor (groot)ouders die voor de verandering eens een keer hun (klein)kinderen naar een educatieve film willen laten kijken. Hoewel de makers hard hun best hebben gedaan om er een visueel mooie film van te maken, kan de volwassen kijker beter naar ‘Planet Earth: Ocean Deep’ uit de bekende BBC televisieserie kijken om onder de indruk te geraken.

Barbara Plasmans