Undertone (2025)
Regie: Ian Tuason | 94 minuten | horror, science fiction, thriller | Acteurs: Nina Kiri, Michèle Duquet | Originele stemmencast: Adam DiMarco, Keana Lyn Bastidas, Jeff Yung, Ryan Turner, Ari Millen, Marisol D’Andrea, Austin Tuason, Seled Calderon, Bianca Nugara, Jayda Woods, Sarah Beaudin, Christina Notto
Een genre dat niet innoveert woont zichzelf uit en zal vroeg of laat verdwijnen. Daarom zie je in de jaren 20 van de 21e eeuw nog zelden interessante westerns of erotische thrillers, en al helemaal geen Heimatfilms. Het horrorgenre oogt dan gezonder. CGI maakte het genre al een stuk enger, daarnaast doen veel makers hun best om de boel te verbreden, de clichés te ontlopen, genres te blenden en wat maatschappijkritiek te leveren. Het leverde flink wat prachtfilms op, van het intense ‘Midsommar’ tot het wervelende ‘Sinners’.
De Canadese paranormale horrorfilm ‘Undertone’ past prima in bovenstaand verhaal. In ‘Undertone’ maken we kennis met Evangeline (Evy), een jonge vrouw die is ingetrokken bij haar stervende moeder. Vanuit huis maakt Evy een podcast over paranormale verschijnselen. Dan krijgt de podcast tapes toegestuurd door een onbekende afzender. Tien tapes, waarop we een jong stelletje horen dat langzaam afglijdt in waanzin. En waar een onbekende hard op de deur lijkt te bonzen. Of bonkt hij op de deur van Evy?
Die plot klinkt waarschijnlijk niet erg innovatief, eerder cliché. Maar het innovatieve zit in het minimalisme. ‘Undertone’ speelt zich in zijn geheel af binnen de vier muren van Evy’s verblijf, nog geen seconde verlaten we de woning. Wonderlijker nog, Nina Kiri is het enige personage dat we zien acteren. Enig andere zichtbare actrice is Michèle Duquet als Evy’s moeder, al is de rol van comateuze vrouw weinig meer dan decoratief. De overige rollen zijn alleen hoorbaar in de podcast en aan de telefoon.
Innovatief dus, maar niet helemaal geslaagd. De drie pijlers die dit verhaal zouden moeten dragen (de tapes, Evy’s stervende moeder en de vreemde gebeurtenissen in het huis) vormen nooit een geslaagde mix, maar blijven losse elementen. De scares komen voornamelijk van telefoons die de stilte doorbreken en een enkele bons op de deur. De geluiden op de tapes zijn dan een stuk enger, maar omdat we het geterroriseerde stel nooit van dichtbij leren kennen blijven we als kijker op afstand. En dan zijn er nog wat zaken in de plot die eerder geforceerd dan logisch overkomen.
Gelukkig zet Nina Kiri een fijne rol neer als Evy en laten de makers manipulatieve orkestklanken achterwege. Wat je dan overhoudt is een redelijk vermakelijke film, waaruit toekomstige filmers vast nog wat elementjes kunnen vissen voor eigen gebruik. Precies hoe innovatie werkt.
Henny Wouters
Waardering: 3
VOD-release: 15 juni 2026 (Pathé Thuis)
Speciale vertoning: Club Imagine 2026, 26 t/m 28 juni (LAB111)