Une semaine de vacances (1980)
Regie: Bertrand Tavernier | 102 minuten | drama | Acteurs: Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Flore Fitzgerald, Michel Galabru, Jean Dasté, Marie-Louise Ebeli, Philippe Delaigue, Geneviève Vauzeilles, Philippe Léotard, Philippe Noiret, Jean-Claude Durand, Catherine Anne Duperray, Jean Sourbier, André Mortamais, Thierry Herbivo, Nils Tavernier
Een week lang vakantie om op adem te komen, wie heeft dat soms niet nodig? Laurence Cuers (Nathalie Baye), een lerares Frans, krijgt dit van haar dokter voorgeschreven want ze zit helemaal niet goed in haar vel. Regisseur Bertrand Tavernier keerde voor het naturalistische drama, ‘Une semaine de vacances’, terug naar zijn geliefde stad Lyon. Voor de film schreef echtgenote Colo Tavernier het oprechte scenario, dat behendig wisselt tussen zwaar gemoed, diepe twijfel en de lichtheid van het alledaagse.
Laurence komt op de publieke school waar ze werkt steeds meer frustratie in plaats van inspiratie tegen. Vooral de futloze leerlingen helpen niet. Ze weet zelfs niet meer of ze nog wil doorgaan met haar roeping. Ondanks dat haar vriendje Pierre (Gérard Lanvin), een makelaar, een weekendje weg wil met haar, heeft hun relatie stoom verloren en neemt ze steeds wat meer afstand van Pierre. Naarstig op zoek naar hoe ze uit deze put kan kruipen gaat Laurence bij vrienden en ouders langs voor advies of rust.
‘Une semaine de vacances’ is een naturalistische voorloper van films als ‘La virgen de Agosto’ (Jonás Trueba, 2019) en ‘The Worst Person in the World’ (Joachim Trier, 2021)’ waarin het perspectief ligt bij een jonge vrouw in crisis. Hoewel Taverniers film minder vlot op filmisch vlak en wat meer contemplatief is, kan het redelijk goed met zijn tijd mee. Daarnaast is ‘Une semaine de vacances’, evenals twee eerdergenoemde films, sterk ingebed in de omgeving waar Laurence werkt en woont. Ze vindt steun bij vriendin Anne (Flore Fitzgerald), ook een lerares, en caféhouder Mancheron (Michel Galabru) van om de hoek, een vader van één van haar leerlingen. Bijna alle relaties voelen natuurlijk en troostrijk aan maar tevens niet altijd eenvoudig. Niettemin heb je vaak anderen nodig om jezelf door moeilijkere perioden te sleuren.
Tegelijk doorstaat Taverniers film niet helemaal de tand des tijds. Na twee keer met je ogen te knipperen vraag je je soms af: spraken de mensen toen op deze manier tegen vrouwen, hun eigentijdse humor, of is het ook iets anders, een fundamentelere tegenstelling met de makers? De eigenaardigheden kan je alsnog evengoed aan de personages toeschrijven. Sowieso is de film even kwetsbaar als Laurence zelf, vol zelftwijfel en ingekeerdheid. Toch gloort er hoop aan de horizon rond Lyon. Meestal zit ‘m dat bij ‘Une semaine de vacances’ in details dan in het grote gebaar. Zowel Tavernier als zijn wederom sterk spelende cast excelleren op passende wijze in het alledaagse te vangen dat iedereen ondergaat.
Regisseur Tavernier trakteert het publiek ook op een cameo van een personage uit een eerdere film van hem. Geheel natuurlijk wandelt hij de film binnen. Hij komt immers uit de buurt en is bevriend met caféhouder Mancheron. Tijdens deze onverwachte samenkomst, van in wezen in twee filmverhalen, is Laurence lichtjes aangeschoten door voorgaande drankgelag maar ook door het leven zelf. De licht onbeholpen en guitige caféhouder toont zich fragiel die avond. Graag had hij Laurence als leraar gehad. Hoewel hij ook dan geen goede leerling zou zijn geweest, had hij vast meer kunnen dagdromen zonder angst voor de sadistische leraar van die dag. Maar dat was nu eenmaal niet zo.
Roy van Landschoot
Waardering: 3.5
Bioscooprelease: 3 september 1981