Valley of the Gods (2019)

Recensie Valley of the Gods CinemagazineRegie: Lech Majewski | 126 minuten | avontuur, drama | Acteurs: Josh Hartnett, John Malkovich, Bérénice Marlohe, Keir Dullea, Joseph Runningfox, Steven Skyler, John A. Lorenz, Owee Rae, Saginaw Grant, John Rhys-Davies, Jaime Ray Newman

Lech Majewski staat al niet bekend als maker van toegankelijke films, maar met ‘Valley of the Gods’ doet hij er nog een aantal flinke scheppen bovenop. Het frappante is dat hij met de casting juist een buiging gemaakt lijkt te hebben naar een breder publiek: John Malkovich, Josh Hartnett, Bérénice Marlohe (‘Skyfall’) en Keir Dullea (‘2001: A Space Odyssey’) zijn bekende namen die ongetwijfeld de aandacht op deze onconventionele film zullen vestigen. Een waarschuwing is op zijn plaats: ‘Valley of the Gods’ is een orgie van visuele en auditieve schoonheid, een aaneenschakeling van somptueuze scènes, die je nog dagen zult heugen. Maar wie een afgerond narratief verwacht of enige handvaten voor wat de Poolse filmmaker nu eigenlijk wil zeggen, komt bedrogen uit.

‘Valley of the Gods’ verbindt losjes drie verhalen; drie personen of groepen die al enigszins een connectie hebben met elkaar vóór de film begint. Josh Hartnett speelt John, een copywriter in een ongelukkig huwelijk. Hij werkt voor Tauros, een bedrijf dat uraniumerts wil delven in de streek waar de Navajo-indianen wonen. Eigenaar van Tauros is Wes Tauros (John Malkovich), de rijkste man ter wereld, die in een kasteel woont dat er werkelijk uitziet of niemand het zou kunnen betalen. Na een persoonlijke tragedie huurt Wes John in om zijn biografie te schrijven. Ondertussen volgen we ook de gemeenschap van de Navajo-indianen.

Fantasie, dromen en surrealisme gaan hand in hand in deze krankzinnige mix van tegenstellingen; armoe versus rijkdom, vechten versus vluchten. De zoektocht naar liefde en het overwinnen van angsten zijn ook thema’s die Majewski beroert. In de enige scène met John Rhys-Davis (‘The Lord of the Rings’) krijgt John het advies om zijn angsten te confronteren, door te doen wat absurd is. Geblinddoekt achteruit op straat lopen lijkt dan nog het meest normale wat hij doet.

Majewski deelt zijn verhaal op in 10 hoofdstukken, elk voorzien van een treffende titel. Het feit dat de hoofdstuktitels zo toepasselijk zijn en de film toch van een bepaalde structuur voorzien, is wellicht nog de meest gangbare keuze geweest. Majewski gooit de kijker van de ene in de andere verrassing; er is geen mens op aarde te vinden die het verloop van deze film kan voorspellen. Maar wat voor de een genot is, zal voor de ander uiterst frustrerend zijn: om mee te gaan in deze wirwar van enigmatische, fantastische, vaak contextloze, handelingen en rituelen. ‘Valley of the Gods’ zal het publiek ongetwijfeld verdelen; of je weet het gedurfde, eigenzinnige werk op waarde te schatten, of je vindt het tijdsverspilling. Begrijpelijk. Voor wie nog een duwtje nodig heeft: denk aan het werk van David Lynch, Andrej Tarkovski, Terrence Malick en Richard Kelly. Één ding is zeker: je krijgt deze beelden niet meer van je netvlies. Meer van dit, graag!

Monica Meijer

Waardering: 4

Bioscooprelease: 17 september 2020