Vlam (2025)

Regie: Daphne Lucker | 84 minuten | drama | Acteurs: Sophie Lindner, Thekla Reuten, Rifka Lodeizen, Jashayra Oehlers, Tibor Lukács, Mila ter Metz, Serenity Otte, Maartje van Tol, Eslem Yildiz, Rania Luxiana, Samia el Hay, Robbert Bleij, Anita Franklin, Renee de Graaff, Bart Klever, Rami Kooti Arab, Quiah Shilue, Christine van Stralen, Norman Verbeek

Olivia is boos. Heel boos. En verdrietig. Dat Olivia haar puberteit moet doormaken met haar alleenstaande moeder is al zwaar genoeg, maar dat die moeder de emotionele volwassenheid heeft van een opstandige kleuter maakt het allemaal een stuk erger. Het resulteert in huiselijk geweld, chaos en zelfverminking. Als moeder en dochter dan ook niet komen opdagen voor gezamenlijke therapie, is voor de autoriteiten de maat vol. Olivia moet maar een tijdje naar een opvanghuis om daar wat op adem te komen.

Ongeveer vanaf dit punt start het sterke Nederlandse drama ‘Vlam’. We beleven het wel en wee van een club meisjespubers die op elkaar zijn aangewezen, wat dan neerkomt op het delen van geheimen, het stiekem breken van regels en het uitdelen van meppen. Want vechten kunnen die meiden wel. Maar we zien ook hoe Olivia de emoties eruit probeert te bewegen met geïmproviseerde dansen. Tussendoor volgen we haar bij de frequente bezoekjes aan haar egocentrische, manipulerende moeder.

Hoewel dit verhaal geen originaliteitsprijs wint, heeft ‘Vlam’ echt wel wat te bieden. De interactie tussen moeder en dochter is altijd geloofwaardig, dus des te pijnlijker om naar te kijken. Langzaam begrijpen we dat de normale verhouding tussen ouder en kind hier volledig is omgedraaid, wat dan weer een enorme impact heeft op het kind. Ook de begeleiders in het opvanghuis zijn levensecht, begeleiders die een groot hart combineren met een gezonde dosis pragmatiek.

Dit alles in een visueel aantrekkelijke film, in een hip (anno 2025) vierkant beeldformaat en met (nu en dan) monochroom kleurgebruik. Ook het dansen van Olivia ziet er prachtig uit. Van die dansen leren we haar beter kennen dan van de gesprekken met de andere meiden. Dialogen zijn sowieso niet het sterkste punt van deze film, ze zijn nogal generiek en komen er ook niet altijd even lekker uit.

Het acteren is dan weer wel van een behoorlijk niveau, met als uitschieter Sophie Lindner als Olivia. Van ingehouden woede en stil verdriet tot prachtig ontwapenende lachjes, alles gaat de jonge Lindner goed af. De kleine sprankjes van humor zorgen ervoor dat het behoorlijk heftige verhaal geen ondraaglijke kijkervaring wordt. Van de loodzware puberteit van Olivia worden we sowieso niet heel vrolijk. Maar dat worden we wel van het jonge talent (regie, script en acteren) dat met deze schrijnende film op de proppen komt.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 22 mei 2025