War of the Worlds (2025)
Regie: Rich Lee | 91 minuten | horror, science fiction, thriller | Acteurs: Ice Cube, Eva Longoria, Iman Benson, Henry Hunter Hall, Devon Bostick, Andrea Savage, Clark Gregg, Nicole Pulliam, Michael O’Neill, Jim Meskimen, Matt Corboy, Olivia DeLaurentis, Sydney Heller
Waarom zou je vijf jaar werken aan een project om het vervolgens zo stilletjes mogelijk weg te zetten? In de hoop dat niemand erachter zou komen maar je niet het hele project af hoeft te schrijven? Dat lijkt het meest waarschijnlijke antwoord als het aankomt op de moderne Amazon vertaling van H.G. Wells’ ‘War of the Worlds’ (2025). Uiteraard is het verhaal al verteld, dus om het opnieuw te verkopen moet je er wat verfrissends mee doen. Vertel het op een frisse manier, betrek het op de 21e eeuw, en haal er een grote naam bij en geef hem een goed script. Ogenschijnlijk een interessante manier om een oud boek af te stoffen, maar niets is minder waar in Ice Cube’s ‘War of the Worlds’.
Het verhaal van de originele ‘War of the Worlds’ van schrijver H.G. Wells is zo bekend, dat een hele simpele samenvatting voldoende is. Aliens vallen de Aarde binnen, maar worden vergiftigd door aardse bacteriën (zie ook ‘The War of the Worlds’ (1953) en ‘War of the Worlds’ (2005)). Deze versie doet ongeveer hetzelfde, maar presenteert het op een unieke manier via screenlife (de film ononderbroken presenteren op een computerscherm), gepionierd door regisseur Timur Bekmambetov, ook producent voor deze ‘War of the Worlds’. Zodoende speelt de hele film zich af op de computer van NSA medewerker William Radford (Ice Cube). Iets wat voor de meeste kijkers al vreemd genoeg is, maar voor de kenners nog veel vervelender. Want helaas breekt de film de eigen regels door in en uit te zoomen en het beeld te verplaatsen. Het jammere gevolg daarvan is dat de kans op wagenziekte op de bank in de woonkamer plotseling uitzonderlijk hoog is. Een technische misstap die Bekmambetov niet maakte in zijn eerdere werken als ‘Profile’ (2018) en ‘Unfriended’ (2014). Maar dat is slechts een oppervlakkige misstap in de poging tot modernisering, het probleem zit dieper.
Terwijl Wells tussen de regels door schreef over hoe het Britse Rijk dat aankwam in Tasmanië, vindt de kijker tussen het gekakel van Ice Cube geen stof tot nadenken maar vooral reclamespotjes. Amazon, Facebook, Tesla, X, Microsoft, alle techreuzen zijn aanwezig. Misschien ook niet zo gek, omdat de aliens in deze versie van ‘War of the Words’ niet op zoek zijn naar lebensraum, maar naar data als grondstof. Daarmee neemt de film (in lijn met het gedachtegoed van Wells) de huidige macht op de korrel, maar komt niet verder dan dat privacyschending vervelend en onnodig is. Een echte uiteenzetting van het punt blijft uit omdat de film vergeet te illustreren waarom een gebrek aan digitale privacy een gevaar is. Sterker nog, de spionagemiddelen zelf zijn het probleem niet, want zonder de middelen zou Ice Cube machteloos staan tegenover de aliens. Daarbij wordt ook vooral naar de overheid gewezen als boosdoener, in plaats van de techreuzen wiens platformen en technologie onschuldig en vooral handig of geliefd zijn. Zonder Facebook, Tesla, X, Microsoft en vooral Amazon zou de wereld vergaan. Als een hedendaagse Wells dat zou schrijven, zouden we hem niet herkennen.
Het holle betoog wordt verder ondermijnd door de kwaliteit van de film. Om te beginnen is er geen peil te trekken op de interne logica. Beeld en geluid spreken elkaar bijvoorbeeld regelmatig tegen. Het nieuws is sneller op de hoogte van wereldwijde gebeurtenissen dan de NSA. Alle data zijn gewist, maar het internet functioneert nog prima. Het leger kan niet meer vechten, commerciële vluchten storten ter aarde, maar de Amerikaanse bommenwerpers doen het nog prima. Verder ziet de film er goedkoop en simpel uit, deels ten gevolge van de screenlife presentatie maar ook omdat de computeranimatie de lat gewoon niet haalt. Nog een gevolg: de kijker zit de hele tijd te kijken naar de platte en levenloze reacties van Ice Cube. Het script dat hem voorgeschoteld is, is ook zo oppervlakkig als maar kan. Oftewel, het is niet alleen het verhaal en hoe het verhaal verteld wordt, alles gaat mis.
Alles bij elkaar genomen is het een wonder dat deze Covid-productie het heeft gered als een direct to streaming film. En het heeft zeker wat opgeleverd, want men kan er geen genoeg van krijgen om ‘War of the Worlds’ (2025) af te kraken. Het verkeerd implementeren van basale filmtechnieken, een verhaal dat tot de kern verrot is, en een scenario dat veel had gehad aan een tweede lezer. Het zal misschien herinnerd worden als een interessant experiment uit de coronapandemie: een film die is gemaakt op afstand. De vreemdste keuze van alles is natuurlijk dat Amazon zo’n extreem uitgebreide en belangrijke rol speelt in deze film. Het doet denken aan ‘Evolution’ (2001), waarin de aliens allergisch blijken te zijn voor Head&Shoulders. Dat was satire, maar achter ‘War of the Worlds’ (2025) zit geen enkele kritische gedachte.
Sam van Zuilen
Waardering: 0
VOD-release: 30 juli 2025 (Prime Video)