War Pony (2022)

Recensie War Pony CinemagazineRegie: Gina Gammell, Riley Keough | 115 minuten | drama | Acteurs: Jojo Bapteise Whiting, LaDainian Crazy Thunder, Robert Stover, Ashley Shelton, Iona Red Bear, Ta-Yamni Long Black Cat, Wilma Colhof, Jeremy Corbin Cottier, Woodrow Lone Elk, Sprague Hollander

‘War Pony’ is het zorgvuldig tot stand gekomen resultaat van een toevallige vriendschap tussen schrijvers Franklin Sioux Bob, Bill Reddy en actrice Riley Keough. Dat resultaat is een rauwe, realistische film over de levens van Native Americans in het Pine Ridge Reservaat, South Dakota. Schrijvers Sioux Bob en Reddy laten de war stories van echte Lakota mensen samenkomen. Uit deze bundeling van die “overlevingsverhalen” ontstaan de avonturen van de hoofdpersonages. En war stories, ofwel overlevingsverhalen, zíjn het. Armoede, middelenmisbruik, mensenhandel, oplichting en diefstal, geweld: het is voor de mensen in Pine Ridge niets nieuws onder de zon. Daarom voelt deze film zo rauw voor de kijker. De film voelt daarnaast realistisch, omdat ‘War Pony’ dat simpelweg is. Niet alleen om de war stories. Maar ook omdat de regisseurs Gina Gammell en Riley Keough zoveel bewuste en respectvolle keuzes hebben gemaakt. Zo betrokken zij de Lakota gemeenschap van begin tot eind, filmden zij op traditioneel grondgebied, herschreven zij het scenario met de cast in realtime en castten zij voornamelijk Native Americans uit de gemeenschap. Mensen voor wie acteren helemaal nieuw was. In een ode aan Pine Ridge ziet de kijker, afgezet tegen de prachtige natuur van South Dakota, hoe niet prachtig de levens van de Lakota mensen soms zijn.

Matho (LaDainian Crazy Thunder) en Bill (Jojo Bapteise Whiting) wonen in het Pine Ridge Reservaat. De 12-jarige Matho heeft het zwaar op school en wendt zich tot drugsdealen en diefstal in een poging de goedkeuring van zijn vader krijgen. Bill is een jonge twintiger met twee kinderen bij twee verschillende moeders, die zichzelf, zijn kinderen en hun moeders voor een kansloze toekomst wil behoeden. Matho en Bill kennen elkaar niet, maar ze hebben één ding gemeen: ze zien kansen, goed of slecht. In Pine Ridge, waar iedereen probeert te aarden of op zoek is naar een gevoel van thuis, gaat echter niets vanzelf. Terwijl Matho en zijn vrienden zich steeds meer crimineel gedrag eigen maken, lijkt Bill zich juist op te werken naar een stabieler bestaan. Maar voor de mensen in Pine Ridge wisselen voor- en tegenspoed zich af als dag en nacht.

Tot 1924 waren Native Americans geen officiële staatsburgers van de Verenigde Staten. Bovendien waren tot 1978 voor veel Native Americans al hun culturele en spirituele gebruiken verboden. Alles wat mogelijk kon bijdragen aan identiteitsvorming of rechtmatige claims op stukken land werd deze mensen dus ontnomen. ‘War Pony’ geeft de kijker hiervan het resultaat zonder er doekjes om te winden: verslagen volwassenen met diepgewortelde identiteitsproblemen en kinderen die geen kind kunnen zijn. Zo ziet de kijker bijvoorbeeld kinderen met de verkoopskills van volleerde autohandelaren en volwassenen die middelenmisbruik door kinderen toelaten of bevorderen. Het is hartverscheurend om te zien. Letterlijk, want ook hierin is deze film realistisch en rauw. Daarnaast ontgaat de ondertoon niemand. De war stories zijn namelijk het meer dan logische antwoord op het leed dat de Lakota-mensen een eeuwigheid is aangedaan. Het is problematisch, pijnlijk en primair, maar daardoor brengt deze film de kijker in elke scène in beweging.

De wereld heeft meer toevallige vriendschappen zoals die van Sioux Bob, Reddy en Keough nodig. Hopelijk kunnen war stories dan échte fictiewerken worden en kinderen weer écht kind zijn.

Jannick Engel

Waardering: 4.5

Bioscooprelease: 18 mei 2023