We Were Dangerous (2024)

Recensie We Were Dangerous CinemagazineRegie: Josephine Stewart-Te Whiu | 83 minuten | drama | Acteurs: Erana James, Rima Te Wiata, Manaia Hall, Aaron Jackson, Genevieve Kent, Nathalie Morris, Portia Regan, Stephen Tamarapa

“School for Incorrigible and Delinquent Girls” is de naam van de instelling waar Nellie (Erana James), Daisy (Manaia Hall) en Lou (Nathalie Morris) in 1954 opgesloten zitten. De school is nadat er verschillende uitbraakpogingen zijn geweest overgeplaatst naar een eiland bij de Nieuw-Zeelandse kust. De matrone van de school is van plan van de meiden voorbeeldige huisvrouwen te maken, zodat ze hun leven lang achter het fornuis kunnen staan en kinderen kunnen baren. Nellie, Daisy en Lou zitten daar niet bepaald op te wachten en gooien hun kont tegen de spreekwoordelijke krib.

‘We Were Dangerous’ is een drama. Althans, dat is het label dat de film heeft meegekregen. De film heeft in het eerste bedrijf echter meer weg van een komedie. De matrone had niet meer over-the-top kunnen zijn. De extreme wijze waarop ze de meiden manieren en (voor de matrone nog belangrijker) het christelijke geloof wil bijbrengen, is zeer vermakelijk. Hetzelfde geldt voor de manier waarop de meiden hiermee de draak steken. Het leidt tot een constant kat-en-muis-spel.

‘We Were Dangerous’ verwordt tot een drama, nadat de matrone het medische gebouw, dat tot dan toe buiten gebruik was, heropent. Wat zich in dat gebouw afspeelt was voor de meiden onduidelijk. Echter, de meiden die naar binnen gaan komen niet, of getekend naar buiten. Na onderzoek komen Nellie, Daisy en Lou erachter dat gaat om ingrepen die de onverbeterlijke en misdadige meiden, onvruchtbaar moet maken. De meiden zullen er alles aan moeten doen om dit een halt toe te roepen.

‘We Were Dangerous’ overtreft in de eerste helft alle verwachtingen. De drie centrale optredens zijn geweldig. De chemie is fantastisch. Op organische wijze komen we hun verledens te weten en we zien hun vriendschap op de proef gesteld worden. De band tussen de drie is erg geloofwaardig en je kunt alleen maar hopen op een goede afloop voor deze delinquenten.

De film is, zoals gezegd, erg grappig en het eiland wordt prachtig in beeld gebracht. We weten van films als ‘The Lord of the Rings’ hoe prachtig Nieuw-Zeeland kan zijn en ook regisseuse Josephine Stewart-Te Whui geeft ons een glimp van het schitterende land. ‘We Were Dangerous’ is een commentaar op de normen en waarden uit die tijd en durft kritisch om te gaan met het christelijke geloof. Verder zit de subtiele soundtrack de film als gegoten. De spanning en drama worden magnifiek opgevoerd en je kunt bijna niet wachten tot de climax.

Die climax gooit echter alles wat de film tot dat moment heeft opgebouwd, overboord. Plottwists kunnen een geweldige aanvulling zijn op een film. Zeker als de wending eerder opgezette verhaallijnen gebruikt, om tot een onverwacht, maar logisch einde te komen. Denk aan films als ‘The Prestige’ en ‘Oldboy’.

Wat ‘We Were Dangerous’ echter doet heeft met het vorenstaande niets te maken. De film bedriegt zijn kijkers en paradeert vervolgens vol trots hoe de film de kijker te slim af is geweest met een schokkend einde. De aandacht van het publiek afleiden of het publiek op het verkeerde been zetten zijn legitieme manieren om een latere wending te bewerkstelligen, maar liegen tegen je publiek is een doodzonde. Stewart-Te Whui fakkelt in een tijdspanne van tien minuten volledig af wat ze in de zeventig minuten daarvoor heeft opgebouwd. Een beetje als Sven Kramer die op de Olympische Winterspeken van 2010 de tien kilometer van zijn leven schaatste, om vervolgens alles in het honderd te laten lopen, door een verkeerde baanwissel.

‘We Were Dangerous’ heeft zoveel potentie bij aanvang. Goede optredens van de drie meiden, voldoende humor, een subtiele soundtrack, een interessant verhaal en een goede opbouw naar het dramatische tweede gedeelte van de film. Hoe Stewart-Te Whui dat heeft weten af te breken in het slot van de film, is een prestatie van formaat.

Jelco Leijs

Waardering: 3

Speciale vertoning: Leiden International Film Festival 2024
Bioscooprelease: 12 juni 2025