Whisky (2004)

Regie: Juan Pablo Rebella, Pablo Stoll | 99 minuten | drama, komedie | Acteurs: Andrés Pazos, Mirella Pascual, Jorge Bolani, Ana Katz, Daniel Hendler, Verónica Perrotta, Mariana Velazques, Dumas Lerena, Damián Barrera, Alfonso Tort, Francisca Barreira

Eigenlijk straalt alles in ‘Whisky’ vergane glorie uit. Twee mensen die zo vast zitten in hun dagelijkse routine dat het (letterlijk) moeilijk is het ene moment van het andere te onderscheiden (zelfs voor de kijker), een ouderwetse smerige fabriek, een ooit luxueus hotel, een appartement in staat van verval, een auto die niet meer wil starten.

Tegen deze achtergrond speelt het verhaal van Jacobo, een knorrige oude man die zijn dagen slijt in de sokkenfabriek die zijn familie al jaren heeft. Jacobo is vrijgezel, maar wanneer zijn verloren gewaande broer op bezoek komt besluit hij een van zijn werknemers (Marta) te vragen een paar dagen zijn vrouw te spelen, om niet al te erg voor paal te staan. Marta is op haar beurt een introverte verlegen vrouw die weinig levenslust uitstraalt evenals Jacobo.

Het is moeilijk voor te stellen, maar wat klinkt als een tragisch drama ontpopt zich gedurende de film in een even aandoenlijke als hilarische komedie, zonder daarmee de trieste ondertoon te verliezen. De film houdt het midden tussen ‘The Straight Story'(1999) en ‘Sideways’ (2004). Stiller dan ‘Sideways’ en humoristischer dan ‘The Straight Story’.

Het Uruguayaanse regisseursduo Juan Pablo Rebella en zijn compagnon Pablo Stoll, die eerder op het filmfestival van Rotterdam al werden onderscheiden met een Tiger Award voor hun film ’25 Watts’ (2001), kozen deze keer voor een minimale hoeveelheid tekst. Elk woord lijkt zorgvuldig gekozen en elke stilte al helemaal. Daar komt bij dat zij met creatieve shots een extra dimensie weten te geven aan de toch al karakteristieke hoofden van de acteurs. Deze zijn uitstekend gecast en spelen hun rollen voortreffelijk met als uitsmijter de scène waarin de titel wordt uitgelegd: waar Amerikanen “Say cheese!” zouden roepen, roepen ze in Uruguay “Whisky!”. Zo ook wanneer de twee eenlingen besluiten zich te laten vastleggen op een zogenaamd huwelijksportret. Het geeft aan hoe dubbel en subtiel de film is, want de scène is tegelijk het treurigste en het grappigste stuk uit de film.

‘Whisky’ is een oorverdovend subtiele film, die een goede balans heeft tussen schoonheid en humor. Hij werd over de hele wereld overladen met prijzen, waarmee Rebella en Stoll bewijzen dat ze bij de internationale top horen op het gebied van independent films. Al met al de moeite van het kijken meer dan waard.

Bart Kuipers