Wild Romance (2006)

Regie: Jean van de Velde | 103 minuten | biografie, drama, muziek | Acteurs: Daniël Boissevain, Marcel Hensema, Karina Smulders, George Rossi, Andy Nyman, Maarten Rischen, Joop Bonekamp, Helge Slikker, Elisa Beuger, Robbert Blokland, Tijl Bolhuis, Ruben Brinkmann, Anne Buurma, Nanette Edens

‘Wild Romance’ heeft geen uitputtende weergave of biografie willen zijn van het leven van Herman Brood, maar beslaat de eerste vijf jaar van de carrière van deze ‘rock-‘n-roll-junkie’. De film komt in roulatie exact vijf jaar na het overlijden van Brood en de maand waarin hij zestig jaar zou zijn geworden. Zijn overlijden heeft een revival van zijn kunsten opgeleverd. In 2005 werd er zelfs in Wageningen een Herman Brood-museum geopend, waarin veel van zijn schilderijen, zeefdrukken, tekeningen en andere parafernalia te bewonderen zijn. Vooral zijn schilderijen werden altijd goed verkocht. In de film gaat het dus vooral over de eerste jaren van zijn carrière, waar de nadruk op zijn muziek ligt. Veel mensen zullen zich hem meer herinneren van zijn performanceachtige activiteiten en zijn schilderwerk.

In ‘Wild Romance’ komt alle informatie tot ons via zijn manager en vriend Koos van Dijk (vertolkt door Marcel Hensema). De rol van Herman Brood wordt gespeeld door Daniël Boissevain, die dan ook de ondankbare rol heeft een persoon als Herman Brood te moeten uitbeelden. In die tijd was Herman nog niet, als in zijn latere leven, tot in alle vezels aangetast door drank en drugs. Daniël Boissevain slaagt er ondanks dat hij de maniertjes van Herman goed imiteert, niet echt in de dramatiek van de mens Herman Brood uit te dragen. Hij blijft een beetje te veel de mooie jongen. De muziek in de film is de muziek van Herman zelf en Daniël playbackt. Dat playbacken is op meerdere momenten duidelijk te zien.

Wat goed uit de verf komt is de bijzondere verhouding die tussen manager Koos van Dijk en zanger Herman Brood heeft bestaan. Koos was niet alleen een manager, maar fungeerde ook als een soort tweede moeder die liefdevol en toegewijd alle vuiltjes en moeilijkheden opruimde die Herman achterliet (en dat waren er veel). Het verhaal bestrijkt vooral de periode 1974-1979 en de gebeurtenissen voorafgaand aan en rond de tour met de band door de U.S.A.

Door de keuze om het verhaal te laten vertellen vanuit de herinneringen van manager Koos heeft die rol een bijna dominante positie gekregen en lijkt het er op alsof de hoofdrol niet voor Herman Brood is, maar voor zijn manager en vriend Koos. De rol van Koos wordt overigens geloofwaardig en overtuigend neergezet door Marcel Hensema, die zelf een geboren en getogen Groninger is en het sfeertje uitstekend kan aanvoelen. Misschien komt het door het accent, maar er zijn ook momenten waarop manager Koos bijna meer als een typetje wordt neergezet, zoals Kees van Kooten die altijd perfect vertolkte. Dan krijgt het soms karikaturale trekjes.

Vanzelfsprekend bevat de film, het blijft tenslotte een Hollands product, de nodige scènes die bij het leven van seks en rock and roll passen. De groupies die graag door een beroemdheid ‘genomen’ willen worden, komen ook in dit verhaal in ruime mate voor. Ook de dramatiek die hoort bij de ‘Werdegang’ van Herman als we hem al min of meer zien afglijden naar de status van een junk wordt onverbloemd weergegeven. Hilarische scènes zijn er met Nina (gespeeld door Karina Smulders) en de inzegening van het huwelijk door dominee Simon Vinkenoog. Voorts zitten er de nodige wat al te gemakkelijke grappen in als Herman bijvoorbeeld bij een aanhouding door de Duitse douane zegt wanneer hij anaal wordt onderzocht: “Het is niet echt rock en roll, een mof in je hol”.

Het is geen echt goede film geworden, ‘Wild Romance’ is meer een niet onaardige film. Bewust zit er weinig echt historisch materiaal in de film. Dit leidt tegelijk tot het ontbreken van echte dramatiek. Uiteindelijk is de toch te gladde en wat oppervlakkige opzet te overheersend om er een echt inhoudsvol product van te maken.

Vermeld moet zijn dat het ook nauwelijks mogelijk om Herman te vertolken zoals Herman was, een niet of nauwelijks aan te sturen zeer gecompliceerde persoonlijkheid, meer een soort ongeleid projectiel.

De fans zullen er van genieten, al was het maar om de goede muziek van Herman Brood en de lifestyle die Herman vertegenwoordigde, dat zit wel goed. De meer neutrale toeschouwer zal er niet echt warm van worden.

Rob Veerman