Will We Wake (1998)

Regie: Tilda Swinton | 7 minuten | korte film

In de kortfilm ‘Will We Wake’ zie je actrice Tilda Swinton intens kijken, zo wakend mogelijk, naar haar babytweeling Honor en Xavier. De twee kindjes slapen. Misschien dromen ze wel. Zouden het ook al nachtmerries kunnen zijn? Je hoopt als ouder vooral van niet. Maar wellicht is er voor Swinton, kersverse moeder, nog een grotere angst. De titel heeft dan wel geen vraagteken maar je kan ook lezen: zullen de twee wel ontwaken? Zo fragiel als je als baby bent, maakt dit de ouder in wezen soms onmachtig, en wellicht hulpeloos existentieel. Juist de geboorte van nieuw leven, een prachtig gegeven op zich, is een confrontatie met de eigen sterfelijkheid. Bovendien moet je er als ouder maar op vertrouwen dat de dood de pasgeborene zo lang mogelijk met rust laat en, hoe luguber de gedachte ook, eerder toeslaat bij de ouders.

Vanwaar de morbide gedachten bij ‘Will We Wake’? Misschien verklaart de koppeling met de ‘The Protagonists’ (1999) van Luca Guadagnino iets. Zijn langspeelfilm debuut, natuurlijk met Swinton (ook als patroonheilige voor de jonge regisseur) in een belangrijke rol, volgt een fictieve filmcrew uit Rome die een documentaire komt maken in Londen over een zinloze moord op een man. De film is een pastiche op de (misdaad)documentaire, en heeft vooral plezier met grapjes over reconstructiescènes, echter realiseert ook hoe fragiel het mensenleven kan zijn.

Ook het feit dat ‘Will We Wake’ een zeven minuten lange longtake in grofkorrelig beelden is, geeft iets unheimisch aan het idee van nieuw leven. Je ontwaart leven in hun slapende lichaampjes maar zie je de tweeling ooit echt wakker worden? De slapende Honor en Xavier zweven tussen de wakende en dromende wereld. Langzaam zullen ze de wereld van ‘The Protagonists’ binnen (moeten) treden en zich het soms vervelende onderscheid tussen slapen en waken realiseren. Beide toestanden kunnen zowel droom als nachtmerrie zijn.

Bij de aftiteling van ‘The Protagonists’ zie je de tweeling liefdevol in de aanwezigheid van de filmcrew. Hun moeder lijkt ze mee genomen te hebben naar de productie van de film, alsof Honor en Xavier zijn geadopteerd als mascottes ter hoopvolle zegening. Zodoende belanden de twee Swinton jonkies al vroeg op het celluloid in een koortsdroom over het ongrijpbare van een moord op een random persoon, op een random dag. Misschien is het wel beter dat de babytweeling daar vooral doorheen slaapt.

Roy van Landschoot

Waardering: 3.5

Speciale vertoning: Tilda Swinton Ongoing – Eye Filmmuseum, 28 september 2025 — 8 februari 2026