Wonderful Town (2007)

Regie: Aditya Assarat | 92 minuten | drama, romantiek | Acteurs: Anchalee Saisoontorn, Supphasit Kansen, Dul Yaambunying

Ton is als enige van zijn bedrijf bereid geweest voor een aantal maanden een project in een klein en verlaten kustplaatsje te superviseren en heeft zich ingesteld op een paar maanden rust en eenvoud. Daarom neemt hij zijn intrek in een klein en door het toerisme vergeten hotel. De open houding van Ton brengt hem langzaam maar zeker in contact met Na, de ingetogen maar vriendelijke eigenaresse van het hotel. Eerst is het contact aarzelend en houdt vooral Na de boot af, maar met het verstrijken van de tijd en de aanhoudende toenaderingspogingen van Ton, bloeit er toch iets op tussen deze twee buitenbeentjes.

Regisseur Aditya Assarat heeft het bestaande plaatsje Takua Pa gebruikt als achtergrond van dit liefdesverhaal. In feite is het stadje zelf ook meer een personage, zo nadrukkelijk is het aanwezig en speelt het een rol in de gebeurtenissen. Het kustplaatsje was een van de ergst getroffen plekken door de tsunami in 2004, waardoor de inwoners er volgens Assarat sindsdien als verdoofd rondlopen, vooral na de heropbouw van alle materiële schade. Nieuwe wegen en huizen hebben de psychologische impact niet kunnen verminderen. De economie is totaal ingestort, het toerisme heeft het stadje zijn rug toegekeerd en veel jongeren worden door verveling en onvrede gedreven. Doelloos rijden ze rondjes op hun brommers, tenzij er toevallig iets te beleven valt. In dit verhaal is dat nu precies het geval, in de verschijning van de komst van Ton. Na’s broertje Wit staat aan de leiding van een groepje criminelen; jongens die niets te doen hebben en daardoor ieder ander zijn geluk misgunnen. Hierdoor moeten Ton en Na, naast de gebruikelijke geboden voorzichtigheid en discretie die tussen hen verwacht wordt, ook nog eens de intimidatie vanuit Wit en zijn maten het hoofd bieden.

Misschien ligt het aan de regisseur, misschien aan de acteurs of misschien is het wel typisch Thais, maar niet vaak werd een liefdesverhaal zo subtiel en teder verteld als in ‘Wonderful Town’. Tijdens de eerste ontmoetingen voeren beleefdheid en onschuld de boventoon en de eerste kus lijkt een eeuwigheid op zich te laten wachten. De scènes waarin Ton en Na uiteindelijk dan toch het bed delen, zijn hierom extra bijzonder. De film won op het International Film Festival Rotterdam 2008 niet onverdiend een Tiger Award, en werd onder meer geprezen om het ‘ongebruikelijke einde’ en het vermogen om als ‘sociale spiegel’ te fungeren waarin de schade door de tsunami in meerdere opzichten wordt verbeeld.

Ruby Sanders