You Can’t Run Forever (2024)

Regie: Michelle Schumacher | 102 minuten | horror, thriller | Acteurs: J.K. Simmons, Fernanda Urrejola, Allen Leech, Isabelle Anaya, Graham Patrick Martin, Andres Velez, Kevin Quinn, Olivia Simmons, Parker Fenady, Max Garfin, Nathan Vincenti, Mikaela Poon, Matt Flanders, Anna Stone, June Clemons, Spencer Kramber, Alet Taylor, Randy Gonzalez, Dan Sharkey, Beau Linnell, Erin Anderson, Shannon Hemmings, Michael Spears, Andy Taylor, Sean Manny Manraksa, Johanna Ciampa

J.K. Simmons had een slechte dag en probeerde vervolgens iedereen die hij tegenkwam dood te schieten…is de basis van de plot van ‘You Can’t Run Forever’ (2024). Als je daar geen zin in hebt, lees niet verder. Mocht je daar wel zin in hebben, dan is dit familieproject van J.K. Simmons en zijn vrouw en regisseur en schrijver Michelle Schumacher precies waar je naar op zoek bent. Voor de kijker die een film wil zien met een angstaanjagende achtervolging door een monster dat grootser is dan het leven, zijn er betere films. Voor de kijker die inziet dat echte horror zomaar voor je neus kan staan bij een tankstation en je vervolgens moet vluchten, is dit wellicht waar je van gaat genieten.

De vluchtende persoon in kwestie is Miranda (Isabelle Anaya). Sinds het overlijden van haar vader is ze niet meer hetzelfde en heeft ze last van depressie. Op een tripje met haar stiefvader wordt de auto aan de kant gezet door de vreemde Wade (J.K. Simmons), die prompt haar stiefvader doodschiet. Miranda slaat op de vlucht het bos in. De twee plaatsvervangende sheriffs starten met hulp van stiefdochter Emily (Olivia Simmons) een zoektocht, maar weten zich als broekies eigenlijk geen raad zonder senior leidinggevende. Een terugkerende maar enigszins vermakelijke hindernis. En zo begint het kat-en-muisspel tussen Wade en Miranda.

Helaas is het zeker in het begin allemaal niet zo spannend omdat we betrekkelijk weinig tijd besteden met J.K. Simmons als psychopaat Wade. Omdat Wade op zichzelf niet zo angstaanjagend is voor een publiek dat wel het een en ander gewend is, kan dat voor echte thrillseekers tegenvallen. Nou betekent dat niet dat ‘You Can’t Run Forever’ geen momenten van spanning heeft, ze zijn alleen wat alledaagser (in de context van films waarin je achtervolgd wordt door een psychopaat). In dat opzicht staat ‘You Can’t Run Forever’ met beide benen stevig op de grond. De willekeur waarmee mensen omgebracht worden is opzettelijk, maar van J.K. Simmons verwacht je wellicht meer.

Als horror speelt traumaverwerking een centrale rol, maar misschien neemt ‘You Can’t Run Forever’ het idee dat je niet weg kan rennen voor je problemen soms iets te letterlijk (what’s in a name?). Maar ook daar mist er wat aangezien de bossen van Montana geen obstakel zijn. Ook vreemd, aangezien ook overleven een centraal thema is. Dan zou vluchten van een psychopaat niet moeten voelen als een boswandeling met een overnachting. Daartegenover staat wel een spiritueler onderdeel van de reis als gevolg van een onopzettelijke inname van extra leuke paddenstoelen. Alles bij elkaar genomen lijkt het een beetje op een verwaterde versie van ‘The Ritual’ (2017), waarin bos, iets spiritueels en een moordlustig monster samenkomen in een verhaal over traumaverwerking.

Al met al is ‘You Can’t Run Forever’ een interessant familieprojectje van de Simmons-familie. Pappa Simmons en mamma Schumacher konden op deze manier een film maken met de kinderen (zoon Joe Simmons heeft de muziek gecomponeerd), en samen maakten ze een wat doorsnee horror/thriller. Je hebt hem waarschijnlijk aangezet omdat je de naam J.K. Simmons herkende, of je leest deze recensie om dezelfde reden. Met wat meer bloed had deze rechtdoorzee horror nog net wat meer kunnen bieden dan negentig minuten met een grote naam in een redelijke maar brave thriller.

Sam van Zuilen

Waardering: 2.5

DVD- en blu-ray-release: 22 september 2025