Zebraman (2004)

Regie: Takashi Miike | 115 minuten | komedie, science fiction | Acteurs: Show Aikawa, Kyoka Suzuki, Atsuro Watabe, Teruyoshi Uchimura, Yui Ichikawa, Koen Kondo, Akira Emoto, Ryo Iwamatsu, Ren Osugi

‘Zebraman’ is een film die elementen bevat van zoveel genres dat hij moeilijk in een hokje te plaatsen valt. Het verhaal is een mengeling van science fiction, drama, komedie, actie en een beetje horror. Maar het lijdt geen twijfel dat Takashi Miike, die naam maakte met films als ‘Ichi the Killer’ en ‘Audition’, deze elementen op een geslaagde manier bij elkaar heeft gebracht.

Show Aikawa is gedenkwaardig als de sullige leraar Shinichi Ichikawa. Hij is de wandelende definitie van het woord ‘loser’. Als kijker leef je met hem mee als het drama in Shinichi familie zich ontvouwt: zijn dochter is niet meer in de hand te houden en wordt zelfs door haar moeder aangemoedigd in haar losbandige gedrag, zijn vrouw ziet hem amper staan en houdt er een ander op na en zijn zoontje is het pispaaltje van de school. Maar gelukkig krijgt de underdog Shinichi een kans om het tij te keren. Als Zebraman is hij in het begin nog klungelig en onzeker, maar wanneer hij zijn verborgen krachten heeft ontdekt is hij niet meer te stoppen.

Na het wat trage, dramatische begin wordt ‘Zebraman’ meer en meer een actiefilm. Maar ook het komische element wordt steeds sterker. In zijn zelfgemaakte zebrakostuum ziet Schinichi er bijvoorbeeld eerder potsierlijk uit dan stoer. De fantoomfiguren zijn grotesk, weinig angstaanjagend en lijken zo weggelopen uit een stripverhaal. De geheim agenten komen niet bepaald professioneel over. Kortom: ‘Zebraman’ is een film die het genre van de superheldenverhalen op een vermakelijke manier op de hak neemt.

Regisseur Takashi Miike wijkt met ‘Zebraman’ af van het soort films dat zijn handelsmerk is geworden. Extreem geweld en sadisme blijven zogoed als achterwege, evenals de ondertoon van triestheid, verlatenheid en pessimisme die zo kenmerkend is voor Miike’s werk. Er is ruimte voor ontroerende scènes en het einde van de film is zelfs euforisch te noemen. De tijd zal leren of Miike met ‘Zebraman’ definitief een andere weg is ingeslagen.

Saskia Blokker