Mira (2025)
Regie: Marie Limkilde | 85 minuten | familie | Acteurs: Ellen Edith Pultz-Hansen, Filippa Marcella Olesen Olsson, Hugo Arthy, Solvej Marie Schunk Jensen, Signe Egholm Olsen, Jytte Kvinesdal, Anders Kristian Aamodt, Elin Buchhorn Andersen, Mira Cakmak, Dinna Ophelia Hæklund, Anders Juul, Theodor Kaludziski, Zaki Nobel Mehabil, William Bak Mossman, Morten Lindemann Olsen, Youssef Rashed, Lola Schubert, Kasper Jacob Sejersen
De Scandinavische jeugd- en coming-of-agefilm heeft al jaren een ijzersterke reputatie. Denk aan de spannende Deense jeugdfilm ‘The Detectives’ (2013), de sympathieke en troostrijke Zweedse film ‘Eskil & Trinidad’ (2013) of de charmante Noorse dansfilm ‘Dancing Queen’ (2023): films die kinderen en jongeren niet onderschatten, maar hun belevingswereld serieus nemen. Waar veel internationale familiefilms kiezen voor grote gebaren, overdreven slechteriken en snelle grappen, blinkt de Scandinavische aanpak juist uit in nuance, herkenbaarheid en emotionele eerlijkheid. Gevoelens mogen ingewikkeld zijn, conflicten klein maar intens. Precies in die traditie past ‘Mira’ (2025), een warme, scherpe en soms pijnlijk herkenbare Deense familiefilm over opgroeien in een tijdperk van TikTok, verliefdheidsstress en verschuivende vriendschappen.
‘Mira’ is het speelfilmdebuut van regisseur Marie Limkilde, die haar sporen eerder verdiende met series als ‘Doggystyle’ en ‘Akavet’, waarin ze al liet zien hoe trefzeker ze jonge mensen kan portretteren. Limkilde studeerde in 2017 af aan de Deense filmschool en bouwde sindsdien gestaag aan een oeuvre waarin tieneremoties centraal staan. Haar motivatie voor ‘Mira’ is helder: ze wilde een film maken vóór jonge meisjes, over hun gevoelens en dilemma’s, verteld vanuit hun eigen perspectief. De film is losjes gebaseerd op de populaire boekenreeks over het tienermeisje Mira van Rasmus Bregnhøi en Sabine Lemire, wat verklaart waarom het verhaal zo stevig geworteld is in alledaagse, herkenbare situaties. Die literaire basis geeft de film rust en structuur, zonder dat het voorspelbaar wordt.
Centraal in de film staat de twaalfjarige Mira (Ellen Edith Pultz-Hansen), een creatief meisje dat het liefst kunstprojecten maakt met haar beste vrienden Naja (Filippa Marcella Oleson Olsen) en Louis (Hugo Worm Arthy). Ze werken samen aan een kunsttentoonstelling en lijken onafscheidelijk, tot er een nieuwe leerling in de klas verschijnt: Beate (Solvej Marie Schunk Jensen). Beate is cool, zit op TikTok, weet alles van make-up en begint een exclusief ‘liefdesclubje’ waar je alleen bij mag horen als je verliefd bent (of dat in elk geval beweert). Naja raakt gefascineerd, Mira blijft achter met vragen en jaloezie. Verliefd zijn, zoenen, erbij horen: Mira vindt het allemaal maar ingewikkeld, maar voelt tegelijk dat ze iets moet doen om haar vriendschap met Naja te redden. Alsof dat nog niet genoeg is, worstelt ze thuis met een moeder (Signe Egholm Olsen) die telkens opnieuw verliefd wordt, terwijl Mira juist verlangt naar stabiliteit en een vader die ze nooit gekend heeft.
De film schetst scherp hoe sociale media en groepsdruk de beleving van prepubers versnellen: alles lijkt groter, sneller en urgenter dan het is. Wat ‘Mira’ zo goed laat werken, is de combinatie van lichtheid en ernst. Limkilde durft grote emoties klein te houden, en kleine momenten groot te maken. De speelse animaties die Mira’s gevoelens visualiseren – fladderende vlinders, krabbels van boosheid of onzekerheid – geven de film een eigen toon en maken abstracte emoties concreet. De jonge acteurs spelen opvallend naturel; vooral hoofdrolspeelster Ellen Edith Pultz-Hansen geeft Mira een ontwapenende mix van koppigheid en kwetsbaarheid. Een kleine kanttekening is dat sommige verhaallijnen iets te netjes worden afgerond, maar dat weegt nauwelijks op tegen de oprechte blik die de film biedt.
‘Mira’ grijpt terug op de kern van de Scandinavische jeugdfilm: eerlijkheid, empathie en vertrouwen in het jonge publiek. De film laat zien dat het uit elkaar groeien van vrienden geen vorm van falen of mislukking is, maar een onderdeel van opgroeien. ‘Mira’ is zonder twijfel een aanrader: voor prepubers die zichzelf herkennen, voor ouders die willen begrijpen wat er speelt in de levens van hun kind(eren) en voor iedereen die houdt van films die zachtjes binnenkomen, maar lang blijven hangen.
Patricia Smagge
Waardering: 3.5
Bioscooprelease: 5 februari 2026