Where the Wind Comes From (2025)

Recensie Where the Wind Comes From CinemagazineRegie: Amel Guellaty | 100 minuten | drama | Acteurs: Slim Baccar, Oumaima Bahri, Sondos Belhassen, Eya Bellagha, Maya Blouza, Fatma Felhi, Mohamed Grayaâ, Lassaad Jamoussi, Firas Khoury, Saoussen Maalej, Lobna Mlika, Zeineb Neji, Lobna Noomene, Fatma Sfar, Mohamed Souissi

Een jonge Tunesische vrouw die een kans ruikt om haar sociaaleconomische toestand te ontvluchten. We zagen het eerder in ‘Aïcha’ (2024) van Mehdi Barsaoui. In die film wordt het hoofdpersonage dood gewaand, waarna ze een nieuw leven probeert te beginnen. Nu zien we het weer in ‘Where the Wind Comes From’ (2025) van Amel Guellaty. Maar waar in ‘Aïcha’ een gruwelijk busongeluk kansen biedt, is het in het verhaal van Guellaty een tekenwedstrijd.

De 19-jarige Alyssa (Eya Bellagha) woont in Tunis, in een armoedige buitenwijk. Haar vader is overleden en haar moeder depressief, waardoor veel taken op Alyssa’s schouders terechtkomen. Zo moet ze haar zusje Zeineb (Zeineb Neji) steeds van school halen en probeert ze de houtwerkplaats van haar vader te verkopen. Een ‘kutleven’, zoals Alyssa het zelf noemt.

Haar steun en toeverlaat is de 23-jarige buurjongen Mehdi (Slim Baccar). Ze zijn samen opgegroeid en delen de uitzichtloosheid. Voor Mehdi is er geen baan te vinden; de werkloosheid in het land is hoog. In een schetsboek tekent hij de frustraties van zich af. Hij vertelt ook poëtische verhaaltjes aan Alyssa, die haar inspireren tot eigen dagdromen.

Op een dag ontdekt Alyssa dat er in de stad Djerba een tekenwedstrijd wordt georganiseerd. De winnaar mag een kunstopleiding in Duitsland volgen. Voor Alyssa is het een kans om naar Europa te vluchten, een wens die ze hevig koestert. Als Mehdi wint, zal ze meegaan als zijn vrouw. Althans, dat is haar plan, en Mehdi is snel overgehaald. Wat volgt is een roadtrip naar Djerba, met het ene obstakel na het andere, en uitdagingen voor de vriendschap.

Alyssa is een verfrissend personage: impulsief, recalcitrant en recht voor z’n raap. Als ze naar Djerba vertrekt, zegt ze zonder omwegen tegen haar zusje: “Je kunt op niemand rekenen. Niet op mij, op mama. Op niemand”. Met Alyssa’s eigenschappen vormt Mehdi een mooi contrast. Hij is een stuk bedachtzamer, gezeglijker en diplomatieker. Guellaty (ook de schrijver) heeft willen spelen met genderrollen, en dat werkt hier goed.

De film is terecht geclassificeerd als een komisch drama: de humor komt goed tot z’n recht. Zo heeft Alyssa een lekker ironische kant meegekregen. Als de moeder van Mehdi vraagt hoe het met haar depressieve moeder gaat, antwoordt ze: “In topvorm, zoals altijd”. Het acteerwerk van Bellagha maakt het personage nog eens extra geestig.

Het verhaal verveelt geen moment. Het zijn vermakelijke hindernissen op weg naar Djerba en we zien een overtuigende intieme vriendschap, die op het spel wordt gezet. Misschien had Mehdi als personage wat meer kleur kunnen krijgen. We leren hem veel minder goed kennen dan Alyssa; zijn achtergrond en drijfveren blijven onduidelijk. Ook gaat hij wel heel makkelijk mee met Alyssa’s ideeën.

In ‘Where the Wind Comes From’ grijpt Aya een tekenwedstrijd aan om uit Tunesië te kunnen ontsnappen. Ze haalt haar getalenteerde jeugdvriend Mehdi over om eraan mee te doen. De reis van Tunis naar Djerba is goed voor een paar uur vermaak, en leuk dat Fatma Sfar, die in ‘Aïcha’ de hoofdrol speelt, nog even langskomt voor een bijrol.

Ester Šorm

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 12 februari 2026