The Next 365 Days (2022)
Regie: Barbara Bialowas, Tomasz Mandes | 112 minuten | drama, romantiek | Acteurs: Anna-Maria Sieklucka, Michele Morrone, Simone Susinna, Magdalena Lamparska, Otar Saralidze, Ewa Kasprzyk, Dariusz Jakubowski, Ramón Langa, Tomasz Mandes, Natalia Siwiec, Karolina Pisarek, Rafal Iwaniuk, Robert Zdebski, Paulina Mabiala, Max Umer, Danilo Susinna, Piotr Mandes, Andrzej Bakowski, Malgorzata Krzak, Agata Biernat, Ireneusz Kamieniak, Blanka Lipinska, Ewa Lewandowska, Wiktor Zajaczkowski
Je moet er toch respect voor hebben dat iedereen terugkwam voor een derde poging. De finale van de ‘365 Days’-trilogie (het heeft eigenlijk al een tijdje niets meer te maken met hoeveel dagen er in een jaar zitten, maar het is wat het is) ‘The Next 365 Days’ (2022) moet dan eindelijk de driehoeksrelatie tussen Laura, Massimo en Nacho oplossen. De cast en crew kwamen allemaal terug voor de finale, maar afgaand op de IMDb-scores is het publiek thuisgebleven. Daarmee is het bestaansrecht van de filmrecensie ook weer bewezen, om mensen goed te informeren over wat ze te wachten staat.
In ‘The Next 365 Days’ (zucht) zijn Laura (Anna-Maria Sieklucka) en Massimo (Michele Morrone) gelukkig getrouwd, en heeft Laura wederom een dodelijke aanslag overleefd. Maar daarmee is er nog geen happily ever after, want tijdens de seks denkt Laura vooral aan haar voormalige (of tweede, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt) kidnapper Nacho (Simone Susinna) en verdenkt Massimo Laura van vreemdgaan. De rest van het verhaal wordt ingevuld met strippers, nukken, en puberale overwegingen over welke maffioso de betere optie is. De personages blijven oppervlakkig en het verhaal flinterdun. Voor de paar mensen die hebben volhard voor de spannende scènes is er ook niet meer zoveel over. Waar de eerste film nog het randje opzocht met erotische scènes (die soms neerkwamen op ‘ik zou je kunnen verkrachten maar ik doe het niet omdat ik zo’n leuke jongen ben’) en de tweede film er op z’n minst met volle overtuiging voor ging, is ‘The Next 365 Days’ verrassend tam. En zo blijft er maar weinig over voor zelfs de meest overtuigde fan.
En zo zijn we aan het einde van de ‘365 Days’-trilogie, één lange waas zonder duidelijk onderscheid tussen de verschillende delen en een verhaal dat fundamenteel is doordrenkt van geïmpliceerd fysiek, financieel en seksueel geweld tegen vrouwen. Dat kunnen we aan het eind van deze reis niet meer negeren. De ‘Twilight’-saga (2008-2012) en de ‘Fifty Shades of Grey’-trilogie (2015-2018) hadden ieder hun eigen problemen, maar Edward was tenminste vegetarisch en Christian was op z’n allerminst geen crimineel. De ‘365 Days’-trilogie gaat daarentegen zo ondoordacht om met het materiaal dat het bijna belachelijk is.
De ‘365 Days’-trilogie maakt beide mannen bijvoorbeeld onderdeel van gewelddadige maffiagroepen, maar onderzoekt de implicaties voor Laura nooit. Is ze medeplichtig? Vindt ze dat okay? Laura wordt wel gepresenteerd als vrouw die zich de les niet laat lezen, maar eigenlijk zit ze gedurende de hele trilogie vast in een vijandig web waarin gevaarlijke mannen haar ontvoeren, dingen ontzeggen en uiteindelijk moeten toestaan. Alleen is Laura machteloos en daarmee kwetsbaar. Dit probleem accentueert de wereldvreemde erotiek en romantiek. Wat er ook gebeurt, hoe naar dan ook, alles leidt uiteindelijk tot seks. In dat opzicht komt de ‘365 Days’-trilogie niet veel verder dan ethisch geproduceerd pornografisch materiaal. Als kunstwerk, als fictie, als verhaal, faalt de trilogie op ieder niveau dat uitnodigt tot kritisch denken. Doe je dat graag, dan heb je geen enkele reden om deze trilogie aan te zetten en hou je niets anders over dan een nietszeggende zwarte rechthoek.
Sam van Zuilen
Waardering: 1
VOD-release: 19 augustus 2022 (Netflix)