El Orfanato (2007)

Regie: Juan Antonio Bayona | 110 minuten | drama, horror, thriller | Acteurs: Geraldine Chaplin, Belén Rueda, Mabel Rivera, Fernando Cayo, Andrés Gertrúdix, Montserrat Carulla, Roger Príncep, Carla Gordillo Alicia, Georgina Avellaneda, Alejandro Campos, Oscar Guillermo Garretón, Edgar Vivar

‘El Orfanato’ is een fraai gestileerde meer dan uitsluitend ‘horror’film die afwijkt van wat in dit genre gebruikelijk is. De film is vakkundig vormgegeven en is zowel een thriller/horrorfilm die je van tijd tot tijd (beperkt) de stuipen op het lijf jaagt, als ook een verhaal met een meer ontroerende menselijke kant.

Het verhaal an sich is relatief eenvoudig: Laura en Carlos zijn een getrouwd stel dat veel van elkaar en hun geadopteerde zoontje Simon houdt. Laura en Carlos hebben het oude weeshuis gekocht waar Laura in is opgegroeid. Laura heeft als ideaal dit huis te renoveren en in te richten voor gehandicapte kinderen. Het weeshuis ligt schitterend aan de kust met een prachtig strand en geheimzinnige diepe grotten. Vlakbij is een vuurtoren die – zoals dat in een horrorfilm hoort – een sinister sfeertje met zich meebrengt. Simon ontmoet al direct geheimzinnige (ingebeelde?) vriendjes die Laura niet kan zien. Laura en Carlos denken dat Simon gewoon eenzaam is en dat hij zo met zijn denkbeeldige vriendjes kan spelen. In deze omgeving kan natuurlijk veel geheimzinnigs gebeuren, we worden in die verwachting niet teleurgesteld. Laura krijgt bezoek van een sociaal werkster (Monsterrat Carulla) die zich met de nazorg van de adoptie van Simon bezig houdt en die door haar opstelling argwaan bij haar oproept.

Tijdens het openingsfeestje van het huis doet zich een incident voor dat met de geschiedenis van de bewoners van het huis te maken heeft. Simon verdwijnt spoorloos. Omdat Simon door een ernstige ziekte dagelijks medicijnen nodig heeft is zijn verdwijning des te bedreigender. Simon blijft echter weg. Maanden gaan voorbij. Laura kan niet geloven dat Simon is overleden en blijft naar hem zoeken.  Tijdens haar zoektochten ziet zij de maatschappelijk werkster weer, die dan een kinderwagen bij zich heeft. Die vrouw blijkt echter vroeger in het weeshuis te hebben gewerkt en had een mismaakt kind (Tomas), dat door de andere weeskinderen hevig werd geplaagd. Heeft deze geheimzinnige vrouw iets te maken met de verdwijning van Simon en wellicht met eerdere verdwijningen in het vroegere weeshuis? Is die Tomas op een of andere wijze het geheimzinnige vriendje van Simon dat Laura niet kan zien en wie is allemaal betrokken in de verdwijning?  Belen Rueda speelt als Laura een sterke rol.

‘El Orfanato’ weet van tijd tot tijd de spanning op te voeren. Ook haar geadopteerde zoontje (Roger Princep) speelt een overtuigende rol. Het is de verdienste van de regisseur dat daarbij geen nadruk ligt op een aanpak met veel bloed en slachtpartijen. In deze film liggen de accenten meer op mysterie en suspense. Niettemin wordt in het scenario een aantal ontwikkelingen toegepast die voor dit genre films min of meer tot de standaard behoren.

Daarover niet getreurd, de film kent een balans tussen de huiveringen en de meer warme menselijke gevoelens van moeder Laura. De soundtrack van de film biedt op de juiste momenten indringend ondersteuning aan de suspense die in het verhaal zit. Punt van kritiek is dat wel heel erg vaak de deuren nadrukkelijk klapperen, de trap erg kraakt en de muziek wel erg hard aanzwelt. Dit had wel iets subtieler gekund.

Voor de liefhebbers van het genre ‘soft horror’ zeker de moeite waard.

Rob Veerman