I’m Not Scared – Io Non Ho Paura (2003)

Regie: Gabriele Salvatores | 108 minuten | drama, thriller | Acteurs: Aitana Sánchez-Gijón, Dino Abbrescia, Giorgio Careccia, Giuseppe Cristiano, Mattia Di Pierro, Diego Abatantuono, Adriana Conserva, Fabio Tetta, Giulia Matturo, Fabio Antonacci

Deze film bevat schitterende beelden. Zowel de goudgele kleuren als de uitgestrekte landschappen zullen menig bezoeker doen voelen alsof hij zelf in de velden rent en doen verlangen naar al dit schoons. De binnenkant van de huizen zijn simpel en herkenbaar voor iedereen die ooit in de binnenlanden van Italië is geweest. Het volgen van de mensen is gedaan met uitstekend steadycam werk. Dit resulteert in herkenning en directe betrokkenheid bij het verhaal. Het in beeld brengen van bijvoorbeeld brood is gedaan met zo’n uitstekende klasse dat het brood op het beeld er uitziet alsof het net uit de oven komt en het opgegeten wil worden. Maar deze beelden horen uiteindelijk het verhaal te dienen.

Dit is echter heel simpel en niet verrassend. Het slachtoffer komt niet realistisch over en als kijker krijg je absoluut niet het gevoel dat er iets verschrikkelijks aan de hand is. Het beleven van de wereld vanuit een negenjarige jongen die met een grote gewetensvraag worstelt, komt duidelijk over. Maar echte overgave en betrokkenheid wordt hiermee niet bereikt. Het ritme in de film en de overgangen tussen scènes is erg verwarrend. Er zijn onverwachte onlogische snelheidswisselingen waardoor het verhaal overkomt als een aantal aan elkaar geplakte scènes. De film duurt 108 minuten wat heel veel is voor een verhaal wat ook te vertellen in bijvoorbeeld 90 minuten. Dit kan een snelheid toevoegen wat het geheel een stuk spannender en interessanter kan maken.

Een uitstekende crew en cast hebben zich gewaagd aan een oninteressant verhaal en heeft er van alles aan geprobeerd te doen om er iets van te maken en er zijn zeker momenten dat je gegrepen zal worden, maar geweldig is het niet. De vraag is: gebruik je het medium film om het verhaal te vertellen of om gewoon te filmen. Het verhaal is slap en de beelden zijn sterk. Ik denk dat als het verhaal sterk is dat de simpele beelden een schoonheid of een suspense of welke emotie dan ook kunnen oproepen zodat de kijker in het verhaal getrokken is en niet alleen in de beelden. Voor alleen beelden kunnen we ook naar Italië gaan.

Yuri Cohen