Salvador (Puig Antich) (2006)

Regie: Manuel Huerga | 134 minuten | drama | Acteurs: Daniel Brühl, Tristán Ulloa, Leonardo Sbaraglia, Leonor Watling, Ingrid Rubio, Celso Bugallo, Joaquim Climent, Antonio Dechent, Carlos Fuentes, Joel Joan, Bea Segura, Olalla Escribano, Carlota Olcina, Andreas Ros, Biel Durán, Aida Folch

De film begint in 1973 met de gewelddadige arrestatie van de Catalaanse anarchist annex bankrover Salvador Puig Antich in Barcelona. Hij raakt daarbij zwaargewond. Rechtstreeks uit het ziekenhuis wordt hij naar de gevangenis gebracht. Daar vertelt hij aan zijn advocaat Oriol Arau (Tristán Ulloa) over de gebeurtenissen die aan zijn arrestatie vooraf zijn gegaan. In een reeks snel gemonteerde flashbacks is te zien hoe de vrolijke student verontwaardigd raakt over de gewelddadige repressie onder het Franco regime en daar vervolgens als conclusie aan verbindt dat gewelddadig verzet daarop het enig passende antwoord is.

Met een groep vrienden richt hij de MIL (Movimento Ibérico de Liberación) op. Ze beroven banken om aan geld voor wapens te komen en voor de ondersteuning van bijvoorbeeld stakingen. De eerste overvallen worden opgevoerd als een soort kwajongensstreken. Ze vermommen zich niet eens, maar trekken nette pakken aan. De strijd tussen de regering en groeperingen als de MIL verharden zich echter gaandeweg zodanig dat als Salvador op een gegeven moment ter dood wordt veroordeeld, zelfs een clementieverzoek van de paus persoonlijk gericht aan generaal Franco, hem niet kan helpen.

‘Salvador (Puig Antich)’ is een merkwaardige film. Het eerste deel is een soort rockumentary met snelle montage en wilde cameravoering, een glamour verhaal over de opkomst en ondergang van de MIL. Aardige jongens die net als rocksterren te ruig willen leven. Het tweede deel is een opeenhoping van scènes die druipen van het onvervalste sentiment. Daar is de niet aflatende steun van Salvadors zusters, zijn hardwerkende, loyale advocaat die alles in het werk stelt om Salvador vrij te krijgen en zijn vaste bewaker Jesús (Leonardo Sbaraglia) die van zijn felste tegenstander niet alleen in een vriend verandert, maar zelfs in een tegenstander van het regime. Het contrast tussen beide delen is zo groot dat het lijkt alsof er twee filmmakers aan het werk zijn geweest. Bovendien geeft geen van beide delen het gevoel dat alles eruit is gehaald wat er in zit.

De film wordt volledig gedragen door de tweetalige Daniel Brühl die buitengewoon goed speelt. In ‘Goodbye Lenin’ (2003) spreekt hij vloeiend Duits, maar hier vloeiend Spaans en Catalaans. Dit vergroot beslist de geloofwaardigheid van de film waar toch al veel op af te dingen valt. Maar ook in andere opzichten weet hij veel te redden. Waar andere acteurs het sentiment er veel te dik bovenop leggen, speelt hij genuanceerd en alleen intens waar nodig. En hij is nog leuk om te zien ook.

‘Salvador (Puig Antich)’ is een boeiende film, omdat hij aanzet tot nadenken over gebeurtenissen die de Spaanse bevolking nog altijd verdelen. Die verdeeldheid van toen wordt door de regisseur goed verbeeld, maar de vorm die hij daarvoor heeft gekozen zit de inhoud hinderlijk in de weg.

Diana Tjin-A Cheong