Aquamarine (2006)

Regie: Elizabeth Allen | 90 minuten | komedie, familie, fantasie | Acteurs: Emma Roberts, Joanna Jojo Levesque, Sara Paxton, Jake McDorman, Arielle Kebbel, Claudia Karvan, Bruce Spence, Tammin Sursok, Roy Billing, Julia Blake, Shaun Micallef, Lulu McClatchy, Natasha Cunningham, Dichen Lachman, Lincoln Lewis, Matthew Okine, Regis Broadway

Het is lente, de zon schijnt, de zomervakantie komt eraan, en weer dé tijd voor zoete meidenfilms. ‘Aquamarine’ richt zich voornamelijk op de jonge tienermeisjes, geen wonder dus dat ook de hoofdrollen Hailey en Claire gespeeld worden door… jawel, tieners. Hoewel de film het misschien doet vermoeden, maar nee, het zijn niet de – intussen al bijna volwassen – Olson Twins die over het strand ronddartelen. Gelukkig maar.

‘Aquamarine’ is verfilmd naar een kinderboek van Alice Hoffman. Eerder al waren haar ‘volwassenen’ sprookjes ‘Practical Magic’ en ‘Here on Earth’ verfilmd. Dit is echter Hoffman’s eerste kinderboek dat op het grote witte doek verschenen is.

Het leven mag onvoorspelbaar zijn, het (flinter)dunne verhaal is zo voorspelbaar als de uitkomst van twee plus twee. Niet dat dat veel uitmaakt voor zulk soort zomerfilms, er zijn immers altijd wel liefhebbers voor te vinden.

Aan Emma Roberts, inderdaad het jonge nichtje van Julia, de eer een van de hoofdrollen te bezetten als Claire. Ze doet haar best niet oppervlakkig over te komen, maar ook haar ‘moeilijke’ achtergrond – de reden voor haar watervrees – helpt niet echt om diepgang te geven aan haar karakter. Met wat hulp van tante Julia komt ze er uiteindelijk misschien wel, maar dat is nog even wachten.

Haar tegenspeelster is Joanne ‘Jojo’ Levesque. Qua uiterlijk doet ze enigszins denken aan de jonge Lindsay Lohan in ‘The Parent Trap’, en ook qua acteerwerk. Van alledrie doet zij het het beste. Jojo is (vooral in America) bekend als zangeres – weer een gelijkenis met een populaire tienerster: Hilary Duff – nog even en ze is net zo populair als haar voorgangsters.

De titelrol – geweigerd door Jessica Simpson wegens haar drukke schema – is voor Sara Paxton. Aan haar ook de twijfelachtige eer de meeste cliché uitdrukkingen en grapjes op te ratelen. Nadat ze zelf aanspoelt, duiken ook in een rap tempo de een na de andere flauwe zin-/woordspeling op. Gelukkig matigt dat naarmate de film vordert. Paxton doet erg kinderachtig aan, is soms wat overdone qua acteren, maar doet het verder wel aardig als naïeve zeemeermin. Daarbij is ze de enige van wie het karakter groeit tijdens de film. De droomprins in deze film is Raymond (Jake McDorman), een strandwacht waar alle meiden voor vallen. McDorman houdt zich goed staande – als ‘vis op het droge’… haha – zo tussen al die meisjes om hem heen (hij is een van de weinige mannelijke personages) en zorgt voor een (glim)lach als hij gekke bekken trekt. (vooral de zoutwater-scène in het restaurant) Daarbij is hij vast ook een droomprins voor menig tienermeisje.

De makers hadden meer uit dit sprookjesverhaal kunnen halen, het is allemaal erg makkelijk en oppervlakkig gebleven. Een van de weinige niet-clichés is het einde, maar of dat nou zo bevredigend is voor het jeugdige publiek…

Toch voor tienermeisjes een leuke a-seksuele, romantische zomerfilm. Alleen had deze gup beter nog even in het water kunnen blijven zwemmen om vervolgens uit te groeien tot een walvis van een film, en pas dán aan te spoelen aan wal.

Tessa Obbens