Baby (2024)

Recensie Baby CinemagazineRegie: Marcelo Caetano | 106 minuten | drama | Acteurs: João Pedro Mariano, Ricardo Teodoro, Ana Flavia Cavalcanti, Bruna Linzmeyer, Luiz Bertazzo, Marcelo Varzea, Patrick Coelho, Kyra Reis, Baco Pereira, Sylvia Prado, Ariane Aparecida, Victor Hugo Martins, Maurício de Barros, Cleo Coelho, Cael Benício, Aquiles, Kelly Campello, Mauricio Sassi, Roberto Audio, Mawusi Tulani, Alex Amaral, Paula Pretta, Breno da Matta, Henrique Zanoni, Abrãao Kimberley, Glauber Amaral, Vagner Jesus

‘Baby’ (2024), gemaakt door de Braziliaanse regisseur Marcelo Caetano, vertelt een verhaal van queer liefde aan de onderkant van de samenleving. Net als in ‘Le paradis’ (2023) van Zeno Graton is de hoofdpersoon een jonge gedetineerde homoseksueel. Maar waar Graton zijn hoofdpersoon in de gevangenis laat zitten, laat Caetano die van hem direct vrij.

In São Paulo wordt de achttienjarige homoseksuele Wellington (João Pedro Mariano) vrijgelaten uit de jeugdgevangenis. Op een warm welkom hoeft hij niet te rekenen, want zijn ouders zijn verhuisd en hebben geen adres achtergelaten. Hij krijgt nog net een jas mee van de buurvrouw. Het loopt in eerste instantie zoals verwacht: hij slaapt op verboden plekken en zoekt een dubieus clubje vrienden op.

Maar dan gaan Wellington en zijn vrienden naar een pornobioscoop, waar ze iemand van zijn telefoon bestelen. Na dit vergrijp wordt Wellingtons aandacht getrokken door Ronaldo (Ricardo Teodoro), die zich aan het prostitueren is. Het wordt deze opgepompte veertiger snel duidelijk dat de jongen geen geld heeft, waarna hij hem wegstuurt. Maar als Wellington zich later bij hem excuseert, ontdooit Ronaldo en gaan ze samen wat eten.

Plotseling ziet Ronaldo in Wellington een partner, met wie hij betaalde seks kan hebben. Hoewel hun eerste opdracht verkeerd afloopt, starten ze een samenwerking in de prostitutie en drugscriminaliteit. Tussen Wellington (intussen ‘Baby’ geheten) en Ronaldo ontstaat daarnaast een relatie. Die wordt continu op de proef gesteld, maar als de twee verstrikt raken in de onderwereld, is het pas echt de vraag hoe bestendig hun band is.

Dit drama, dat nergens queer zijn problematiseert, is vooral fascinerend door de complexe relatie. Ronaldo is zakenpartner, geliefde, mentor en vaderfiguur in één, en lijkt onvoorwaardelijk van Wellington te houden. Hij helpt hem bij de zoektocht naar zijn ouders en introduceert hem in het huishouden van Priscila (Ana Flavia Cavalcanti), de moeder van zijn zoon. Waarom Wellington daar als een verloren zoon wordt ontvangen is niet helemaal duidelijk.

De gebeurtenissen in ‘Baby’ lopen vaak met een sisser af. Misschien vond Caetano de uitgangssituatie al dramatisch genoeg, maar iets meer rauwheid had het verhaal meeslepender kunnen maken. Een voyeuristische seksscène is dan wel weer nietsontziend en beklijft lang nadat de film is afgelopen.

In ‘Baby’ ontfermt de oudere krachtpatser Ronaldo zich over de jongere ex-delinquent Wellington. Ze vormen een zakelijk duo en worden elkaars minnaars, maar zijn ook als vader en zoon, en als mentor en mentee. Hun band is intrigerend, maar het verhaal had best een tikje rauwer gemogen.

Ester Šorm

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 22 mei 2025