Bleeke Bet (1934)

Regie: Richard Oswald | 106 minuten | drama, komedie, romantiek | Acteurs: Aaf Bouber, Johan Elsensohn, Jopie Koopman, Johannes Heesters, Fien de la Mar, Jan van Ees, Cor Hermus, Jan Lemaire jr. Sylvain Poons, Lau Ezerman, Clara Vischer-Blaaser, Corry Vonk

In navolging van de film ‘De Jantjes’ is deze nieuwe Jordaanfilm ‘Bleeke Bet’ gemaakt. Hetzelfde idee, dezelfde soort muziek, dezelfde achtergrond, bijna hetzelfde verhaal maar een andere regisseur. Dit om te vermijden dat het een complete kopie van ‘De Jantjes’ zou worden.

Een kopie lijkt het toch een beetje geworden te zijn. Veel dezelfde acteurs zijn ook weer voor ‘Bleeke Bet’ tevoorschijn gehaald. ‘Bleeke Bet’ wordt een typische Jordaanfilm genoemd; een vrolijk genrestuk in een kleinburgerlijk milieu met allerlei liefdesverwikkelingen, maar met een gegarandeerd happy end. En niet te vergeten de Jordaanliedjes die horen bij dit bepaalde genre. Helaas slaan de nummers uit ‘Bleeke Bet’ niet zo aan als de bekende nummers uit ‘De Jantjes’. Hoewel ook in deze film Fien de la Mar, Sylvain Poons en Jopie Koopman voornamelijk de zang op zich nemen, boeken zij daar dit keer minder succes mee. Wie kan zich immers de nummers ‘IJslied’ en ‘Droomwals’ herinneren? Maar niet alleen de titels van de liedjes zijn onbekend bij het grote publiek, ook de titel van de film doet bij weinig mensen een belletje rinkelen.

Hoewel het verhaal behoorlijk voorspelbaar is, is het toch sterk genoeg om te blijven kijken. De ouderwetse gedachte achter de film dat de ouders bepalen hoe de toekomst van hun kinderen eruit ziet en vooral met wie ze trouwen is een bekend thema voor dit soort films. Toch blijft het interessant omdat zulke dingen niet voor te stellen zijn in het hedendaagse leven. Maar zoals een echte feelgood movie hoort te zijn, heeft ook deze film natuurlijk een happy end en overwint de liefde uiteindelijk alles. Objectief gezien is deze film in alle aspecten beter dan ‘De Jantjes’. De reden waarom deze film niet zo’n groot succes werd is dan ook een raadsel. Misschien is het omdat deze film te veel lijkt op de vorige? De liedjes zijn minder aanstekelijk en blijven niet nog drie dagen in je hoofd hangen na het zien van de film. Ook is het verhaal misschien minder herkenbaar. Wat de reden ook is, het is jammer dat het publiek niet warm liep voor ‘Bleeke Bet’. Regisseur Oswald heeft in ieder geval een goed werk afgeleverd met deze ouderwetse feelgood film.

Eveliene Sanders