Captain Marvel (2019)

Recensie Captain Marvel CinemagazineRegie: Anna Boden, Ryan Fleck | 124 minuten | actie, avontuur | Acteurs: Brie Larson, Samuel L. Jackson, Ben Mendelsohn, Jude Law, Annette Bening, Lashana Lynch, Clark Gregg, Rune Temte, Gemma Chan, Algenis Perez Soto, Djimon Hounsou, Lee Pace, Chuku Modu, Matthew Maher, Akira Akbar, Kenneth Mitchell, Stephen A. Chang, Pete Ploszek

Ga er maar aan staan. Nu de ogen van de meeste Marvel-fans onvermijdelijk gericht zijn op de apotheose van de derde fase van het Marvel Cinematic Universe in de vorm van ‘Avengers: Endgame’, kan elke tussenliggende film eigenlijk alleen maar het stempel van onhandig tussendoortje meekrijgen. Het weerhield de studio er echter niet van om in de slotminuut van ‘Avengers: Infinity War’ de komst van een heel nieuw personage aan te kondigen, waarmee een origin story in feite onvermijdelijk was. En laat dat dan ook nog eens gaan om de eerste hoofdrol voor een vrouwelijke superheld in een Marvel-film. Welkom Captain Marvel. En welkom controverse.

Waar progressie op de deur klopt, is er altijd ergens nog wel een clubje conservatieve rauwdauwers te vinden dat hun eigen frustratie denkt te moeten botvieren. Het was voor RottenTomatoes aanleiding om beoordelingen door het filmpubliek voorafgaand aan de officiële première van een film definitief uit te bannen. Zonder dat het publiek überhaupt de kans kreeg om ‘Captain Marvel’ te zien, achtten veel toetsenbordterroristen en trollen het nodig om de film de laagste score ooit toe te kennen. Eigenlijk is elke letter die aan deze zielige figuren wordt besteed er één teveel, maar toont de controverse anderzijds ook nog maar eens aan dat de wereld op het gebied van representatie in films nog een lange weg te gaan heeft. Want een superheldenfilm die draait om een vrouwelijk personage bleek voor deze groep reden om zich van hun meest zielige kant te laten zien. Zeker omdat ‘Captain Marvel’ een verdomd aardige Marvel-titel is, die bovendien broodnodig nieuw leven in het superheldenuniversum blaast.

In ‘Captain Marvel’ maken we kennis met Carol Danvers (Oscarwinnares Brie Larson). Carol maakt onderdeel uit van het leger van een buitenaards ras dat op de drempel staat van een galactische oorlog met een ander ras. Onder supervisie van Yon-Rogg (een bijzonder charismatische Jude Law) ondernemen ze een missie om enkele rebellenleiders te elimineren. Het mag geen verrassing heten dat deze missie jammerlijk mislukt, waardoor Carol eerst in handen van het vijandelijke kamp belandt, onder leiding van de ogenschijnlijk kwade Talos (Ben Mendelsohn), waarna ze na een ontsnappingspoging onverhoopt koers zet richting aarde.

Aldaar komt ze na enkele omzwervingen in contact met een jonge Nick Fury (omdat ‘Captain Marvel’ zich in de jaren negentig afspeelt moest vertolker Samuel L. Jackson aanzienlijk jonger worden ‘gemaakt’). Aangezien Carol vermoedt dat ze meer met de aarde heeft dan in eerste instantie verondersteld, en daarnaast ook nog eens kampt met geheugenverlies, gaat ze samen met Fury op zoek naar haar eigen geschiedenis én de mysterieuze dr. Wendy Lawson (de altijd geweldige Annette Bening).

Hoewel het script (natuurlijk) nooit echt helemaal afwijkt van de gebruikelijke Marvel-paden voelt ‘Captain Marvel’ aan als een frisse wind door het hier en daar toch wat sleetse universum. Dat komt deels omdat ‘Captain Marvel’ niet heel hardnekkig bezig is met het uitwerpen van nieuwe lijntjes naar mogelijke vervolgfilms (waar eerdere Marvel-films zich meer dan eens in verslikten). Ook nemen de makers het geheel nooit te serieus, waardoor er gelukkig meer dan genoeg ruimte is voor een vleugje zelfspot en humoristische terzijdes.

Maar zoals het een goede Marvel-film betaamt zijn het vooral de acteurs die het verschil maken. Vooral in de scènes tussen Larson en Jackson spat de chemie van het scherm en gaat de film ook prima door voor komische road- en ruimtefilm. Daarnaast beschikt ‘Captain Marvel’ ook in de bijrollen maar weer eens over een keur aan charismatische topacteurs (Annette Bening! Jude Law! Ben Mendelsohn!) om blij van te worden. En ondanks het feit dat Marvel de komende jaren flink door zal moeten selecteren in karakters, mag Samuel L. Jackson tot in lengte van dagen de rol van Nick Fury voor zijn rekening blijven nemen. Het kan echter niet wegnemen dat alle bewezen topacteurs stiekem toch van het scherm gespeeld worden door een ander zoogdier.

De regisseurs zijn er knap in geslaagd een prettige afwisseling tussen een serieuze ontstaansgeschiedenis en frisse humor te vinden. Wat helpt is een van de fijnste ensembles in de afgelopen jaren en een smakelijk jaren negentig-sausje. Het is hopelijk een voorbeeld van de koers die Marvel de komende jaren gaat varen, nu ‘oudjes’ als Thor, Iron Man en Captain America hun superheldenpak waarschijnlijk gaan verruilen voor het eeuwige. Hoewel de ‘MCU-lijntjes’ nooit helemaal los worden gelaten is ‘Captain Marvel’ gelukkig veel meer dan een verplicht aanvoelend tussendoortje of gemakzuchtig opwarmertje voor ‘Avengers: Endgame’. En daarmee ook gelijk een dikke middelvinger naar die treurige toetsenbordterroristen.

Alex Mazereeuw

Waardering: 4

Bioscooprelease: 6 maart 2019