Club Zeus (2011)

Regie: David Verbeek | 75 minuten | drama | Acteurs: Zheng Qi, Ray Zhao

‘Club Zeus’ is alweer David Verbeeks vierde film, eerdere films zijn ‘R U There’ en ‘Shanghai Trance’. ‘Club Zeus’ werd op het 40e Filmfestival van Rotterdam bekroond met de speciale Return of the Tiger Award. Het gegeven dat de film in slechts tien dagen is geschoten en een echt low budget project was is op geen enkele wijze aan het eindproduct te zien.

Leonardo is een hostboy (niet te verwarren met een loverboy) in de exclusieve Club Zeus. Hij werkt en leeft ’s nachts en slaapt overdag in een vrijwel leeg appartement. Hij is in feite een verkoper van aandacht en emotie. Zijn cliënten zijn welgestelde vrouwen die de club bezoeken. Zij eisen (en betalen daarvoor) om aandacht te krijgen en zo te worden vermaakt.

Leonardo en zijn collega’s moeten absoluut veelzijdig zijn. Zij moeten goede gesprekken kunnen voeren, hun vrouwelijke gasten wensen vermaakt, geïntrigeerd, geamuseerd te worden en geboeid te blijven. De juiste mengeling van deze ingrediënten moet leiden naar de perfecte ambiance voor het maken van omzet in het openen van champagneflessen. Leonardo en zijn makkers worden betaald naar het aantal flessen dat wordt geopend. Het aanbieden van seksuele diensten is geen onderdeel van hun activiteiten, maar als er om gevraagd wordt is de bereidheid er wel.

Leonardo is wat verlegen, maar weet bij veel van zijn vrouwelijke klanten de juiste toon te treffen en een gevoelige snaar te raken. Hij is succesvol en verdient veel geld. Op een dag staat Sly, een oude vriend en collega (en zijn vroegere lichtend voorbeeld in het vak) voor de deur. Sly heeft dit soort werk inmiddels achter zich gelaten en vindt deze activiteiten nu ethisch immoreel. Sly wil dat Leonardo hier mee stopt ….

‘Club Zeus’ is een film met een sterk verhaal dat in een klein en intiem gehouden opzet is uitgewerkt. Beide hoofdrolspelers spelen overtuigend. De skyline van Shanghai is met andere beelden van de stad op fraaie wijze verwerkt. Een vondst is de wijze waarop de contacten tussen Leonardo en zijn tientallen vrouwelijke cliënten/opdrachtgevers is verwerkt. De boodschappen over en weer worden telkens op muren van gebouwen geprojecteerd.

Vooral de sfeer van het soort entertainment dat deze jongens bedrijven is sterk uitgewerkt. Ook de vrouwen zijn zich haarscherp bewust van het gegeven dat zij gewoon met geld emotie kopen, dat zij de jongens ‘huren’ om hen illusies te verkopen. Thema’s als rijkdom en sociale vervreemding, de macht van geld, een verlangen naar liefde zijn allemaal fraai verwerkt. De personages en karakters komen in de relatief korte tijdsduur van 75 minuten toch volledig tot ontwikkeling.

‘Club Zeus’ ontvouwt zich in een langzaam maar aangenaam tempo en is wellicht wat minder toegankelijk voor het ‘grote publiek’. Voor alles geldt dat de film een boeiende en intrigerende en schets van snelle en antropologische ontwikkelingen in een metropool als Shanghai. ‘Club Zeus’ is art house pur sang en echte cinema voor liefhebbers.

Rob Veerman