Partir (2009)

Regie: Catherine Corsini | 82 minuten | drama | Acteurs: Kristin Scott Thomas, Sergi López, Yvan Attal, Bernard Blancan, Aladin Reibel, Alexandre Vidal, Daisy Broom, Berta Esquirol, Gérard Lartigau, Geneviève Casile, Philippe Laudenbach, Michèle Ernou, Jonathan Cohen, Hélène Babu, Sali Cervià, Assun Planas, David Faure, Philippe Beglia, Mama Prassinos

Bij het begin van de film is het al meteen duidelijk dat de afloop van de hele geschiedenis hoe dan ook dramatisch is. Een vrouw ligt slapeloos in bed, een man ligt naast haar. Beide zijn wakker. Ze staat op, loopt weg en even later hoor je buiten beeld een schot. Wat er is gebeurd komt niet in beeld, maar de impact is groot. Heeft zij op iemand geschoten, heeft zij zelfmoord gepleegd? Welk drama heeft zich hiervoor afgespeeld? Een pakkend begin. Daarna gaat het verhaal terug in de tijd. Dat concentreert zich op het klassieke verhaal van wat de Fransen zo fraai een amour fou noemen.

Suzanne (Kristin Scott Thomas) is gelukkig getrouwd en heeft twee kinderen. Haar echtgenoot Samuel (Yvan Attal) is rijk en heeft aanzien als geslaagd chirurg. Zij wonen in een schitterend huis en behoren tot de ‘betere kringen’. Suzanne heeft ogenschijnlijk alles wat haar hartje begeert. Zij wil haar vroegere beroep van fysiotherapeute weer gaan uitoefenen en Samuel laat daarvoor in huis een praktijkruimte maken. Één van de klusjesmannen is de wat rauwe ex-bajesklant maar sympathieke Yvan (Sergi Lopez). Yvan is Spaans en wordt door de elitaire Samuel neerbuigend behandeld. Door een stommiteit van Suzanne raakt Yvan gewond en wordt in het ziekenhuis opgenomen. Zij zoekt hem daar op en wil hem een schadeloosstelling geven. Tussen hen slaat de vlam in de pan, de twee gaan onvoorwaardelijk in elkaar op en Suzanne is zo gepassioneerd dat zij bereid is haar luxe leventje in te ruilen voor een nieuw leven vol liefde (en armoede) met Yvan. Als zij haar man verlaat, is die diep beledigd. Suzanne is deel van zijn ‘bezit’ en Samuel is bereid alles te doen om zijn bezit terug te krijgen.

Het verhaal ontwikkelt zich dan tot het klassieke gevecht tussen deze drie, waarbij zoals vaak in dit soort situaties de kinderen in de knel komen en vaak tot keuzes worden gedwongen of gemanipuleerd. Suzanne en Yvan ondervinden steeds meer de gevolgen van de tegenwerking van Samuel in hun poging een nieuw bestaan op te bouwen, hun situatie wordt steeds moeilijker. De ontwikkelingen volgen elkaar dan snel op en het is duidelijk dat elke oplossing – in welke vorm dan ook – uiteindelijk een drama voor de betrokkenen zal opleveren.

De casting is goed gekozen, de locaties zijn fraai en het camerawerk prima. Kristin Scott Thomas schitterde eerder in ‘Il y a longtemps que je t’aime’ en speelt ook nu weer uitstekend en weet ingehouden haar passie subliem te verbeelden. Sergi Lopez speelt met zijn uitstraling de ruwe bonk Yvan overtuigend. Yvan Attal vertolkt de rol van de vooral beledigde en op wraak beluste Samuel met verve. In die zin is de film overtuigend en geslaagd. De emotionele overtuigingskracht van het verhaal is echter minder en het verhaal blijft aan de oppervlakte. Daarvoor wordt bijvoorbeeld in het scenario de rol van Samuel wat al te zwart-wit neergezet, terwijl ook de tegenstellingen van het luxe leventje dat Suzanne leidde versus de armoede waar zij in verzeild raakt wel wat subtieler neergezet had kunnen worden.

Een verhaal over passie, overspel en een beledigde echtgenoot die zijn bezit ‘opeist’. Bezitsdrang versus vrijheidsdrang: het kan gewoon niet goed aflopen, dat wisten we jammer genoeg al vanaf de eerste scènes. Hoe het echt afloopt onthullen wij natuurlijk niet. Door het spel zal de film door een breed publiek gewaardeerd worden.

Rob Veerman