Tengo sueños eléctricos (2022)

Regie: Valentina Maurel | 104 minuten | drama | Acteurs: Daniela Marín Navarro, Reinaldo Amien, Vivian Rodriguez, Adriana Castro García, José Pablo Segreda Johanning, Mayté Ortega Floris, Maribel Hernández Zúñiga, Jeniffer Fernández Cornejo, Sara Lefèvre, Erik Reise Modol, Rodrigo Durán Valverde, Diego van der Lat, José Monge Fallas, Marianela Arroyo Gutiérrez, Hubert Cascante Bolívar, Manuel Pacheco Umaña, Juan Carlos Peñaranda Hernández, Zeylín Salazar Morales, María José Callejas Capra

De 16-jarige Eva (Marín Navarro) wil na de echtscheiding van haar ouders bij haar alleenstaande vader (Amien Gutiérrez) wonen. Zij kiest daarmee voor een avontuurlijk bestaan in plaats van de benauwende veiligheid van het ouderlijk huis, waar zij een moeder (Rodriguez) en een aandacht vragend zusje (García) vindt.

Op zich geen bijzondere uitgangspositie, de situatie is respectvol geënsceneerd. Aanvankelijk is ‘Tengo sueños eléctricos’ wat langdradig in de duiding van situaties. Maurel – een Costa Ricaanse dertiger woonachtig in België, is echter duidelijk een acteursregisseur, en de cast voelt zich zichtbaar op het gemak op de set.

Maurel heeft een zekere terloopsheid in het presenteren van situaties, de acteurs moeten het wel uitvoeren; dat doen ze zonder opzienbarende plotontwikkeling – al spreekt de distributeur ronkend van een ‘gecompliceerde vader-dochterrelatie’. Martin heeft het ontregelde bestaan van een kunstenaar, moeite voor zichzelf te zorgen en problemen met impulsbeheersing.

Uitdagend voor een puber. De clichés over coming-of-age en ‘ontluikende gevoelens’ worden niet vermeden, maar juist boven het gemiddelde uitgetild door de adequate cast; Marín Navarro – en niet alleen zij, is goed in non-verbale communicatie en draagt de film, met het lome zelfvertrouwen en de gelaten onzekerheid van de adolescentie.

‘Tengo sueños eléctricos’, dat in 2022 prijzen won op het filmfestival van Locarno, geeft ook visuele voldoening. Van deze regisseur gaan we meer zien, denk je bij het aanschouwen van dit voldragen debuut.

Ook de droge humor – terloops ingeweven, is het vermelden waard. Een kerel die niest tijdens de seks omdat hij allergisch is voor Eva’s kat bijvoorbeeld; Martin komt op een gegeven moment in een schrijfclub terecht. De wanhoop op zijn gezicht als een van de dames van middelbare leeftijd een verhaal genaamd ‘Vulva’ begint voor te lezen, is tekenend.

Jan-Kees Verschuure

Waardering: 4

Bioscooprelease: 17 augustus 2023