The Daytrippers (1996)

Regie: Greg Mottola | 87 minuten | drama, komedie, romantiek | Acteurs: Hope Davis, Parker Posey, Liev Schreiber, Stanley Tucci, Marcia Gay Harden, Pat McNamara, Anne Meara, Stephanie Venditto, Campbell Scott, Marc Grapey, Douglas McGrath, Jill Rowe, Andy Brown, Paul Herman, Amy Stiller, Peter Askin, Marcia Haufrecht, Carol Locatell, Adam Davidson, Tracey Barry, Ford Evanson

‘The Daytrippers’ is een tragikomedie over een familie die op pad gaat om de mogelijk ontrouwe echtgenoot van de oudste dochter ter verantwoording te roepen. In deze onafhankelijke Amerikaanse productie gaat het echter minder om het verhaal zelf, dan om de invulling ervan. Niet de zoektocht naar de echtgenoot is belangrijk maar de onverwachte ontmoetingen die deze oplevert.

In het verloop van de film komen vanzelf enkele thema’s bovendrijven: trouw en ontrouw, familiebanden, literair snobisme en sexuele verwarring. Soms wordt daarbij de diepte gezocht maar meestal blijft het bij een aanstippen, zodat de kijker alle ruimte krijgt om er zelf iets van te maken. Daarbij weet de film regelmatig te vermaken en ontroeren. Vermakelijk is vooral would-be schrijver Carl, die op momenten dat het onderzoek even stilvalt zijn medepassagiers vergast op de synopsis van zijn meesterwerk in wording: een roman over een visionair met de kop van een Duitse staander. Voor ontroering en een paar schrijnende scènes zorgt de wankele relatie tussen Jo en Carl. Bovendien heeft de film op het eind nog een flinke verrassing in petto.

De betrouwbare actrices Parker Posey en Hope Davis voelen zich duidelijk in hun element in deze kleine productie en ook Liev Schreiber zet een mooie rol neer. Zwakke schakel is Anne Marea als de moeder van het stel. Marea’s spel mist het (voor zo’n productie) noodzakelijke naturel waarover filmdochters Posey en Davis in overvloed beschikken. Maar ook Pat McNamara weet als vader nooit echt te overtuigen. Verder is de montage niet altijd even soepel en jaagt de easy-listening muziek de kijker regelmatig in de gordijnen. Neemt niet weg dat ‘The Daytrippers’ toch wel een sterke film is. Qua toon, humor, diepgang en kwaliteit ergens te plaatsen tussen ‘Little Miss Sunshine’, ‘Pieces of April’ en een stuk of wat Woody Allenfilms. Veel gepraat kortom, maar meestal over redelijk zinnige zaken. Afgezien dan van die Duitse staander.

Henny Wouters