Breathe Me (2006)

Regie: Carmen Rozestraten | 9 minuten | korte film | Acteurs: Alexandre Proia, Megumi Nakamura, Maya Theiss-Sakata

‘Breathe Me’ is een mysterieuze film: in de korte periode dat je kennis maakt met de man, de vrouw en het meisje, heb je nog niet het gevoel dat je alles van ze weet wat je wilt weten. Regisseuse en choreografe Carmen Rozestraten is er in geslaagd om met haar korte portret van twee geliefden of misschien wel ex-geliefden een intrigerend verhaal neer te zetten. De van oorsprong Nederlandse danseres vertrok na voltooiing van haar opleiding aan de Nationale Balletacademie naar San Francisco in de Verenigde Staten, waar ze LINES oprichtte. Vanaf 1996 geeft ze les aan diverse grote dansscholen in Amerika en Europa. ‘Breathe Me’ is haar filmdebuut.

De film opent met een prachtig geschoten en inventief shot van een hoopje strandzand met daarboven een hoofd met krullend haar. Vanuit de lucht valt er zand op het hoofd. De zee is altijd geschikt voor mooie plaatjes en je zou de door de branding, langs het zonovergoten verlaten strand hollende man graag begeleiden. Uiteindelijk vindt de man wat hij zoekt. Het lichaam van een vrouw, liggend op het strand. Slaapt ze? Is ze overleden? Haar naaktheid wordt nauwelijks bedekt door het gele zand en Carmen Rozestraten lijkt een voorkeur voor dansende bovenlijven te hebben, hetgeen in deze produktie goed naar voren komt. De door de vrouw uitgevoerde dans als ze eenmaal ontwaakt is, wordt voornamelijk met handen en armen verricht.

De komst van het jonge meisje is van grote invloed op de geheimzinnigheid van de film. Is ze de dochter van het stel of is het meisje de verpersoonlijking van het kind in de vrouw? Het blijft onduidelijk. Het samenspel van de man en het kind is mooi om te zien, ook als de vrouw met haar danst is dit indrukwekkend. Dat de intentie van het verhaal niet helemaal naar voren komt is in dit geval niet erg, het is immers af en toe best fijn om je eigen interpretatie van een film te laten spreken.

Monica Meijer