Devil (2010)

Regie: John Erick Dowdle | 80 minuten | horror, thriller | Acteurs: Logan Marshall-Green, Geoffrey Arend, Chris Messina, Bojana Novakovic, Caroline Dhavernas, Jacob Vargas, Bokeem Woodbine, Matt Craven, Jenny O’Hara, Joshua Peace, Kim Roberts, Aaron Berg, Kimberly Ables Jindra, Joe Cobden, Jay Hunter, Sarah Adela Tirado, Gage Munroe

Een ritje met de lift is voor sommige mensen al genoeg om het koud angstzweet langs hun rug te laten lopen. Maar het kan nog erger. Opgesloten raken in een lift met een aantal personen die je in het geheel niet kent en waarvan één iemand blijkt ingepalmd te zijn door de duivel lijkt absoluut geen prettige gedachte voor lifthaters. Voor niemand trouwens . En waar satan komt, vallen er onherroepelijk op gruwelijke wijze slachtoffers. Dat is de opzet van de Amerikaanse thriller ‘Devil’.

Deze prent is de start van een trilogie waarin het bovennatuurlijke op aarde neerdaalt en vreselijk te keer gaat. De bezieler van dit project is niemand minder dan M. Night Shyamalan: nog niet zo lang geleden de wonderboy van Hollywood maar tegenwoordig net niet uitgespuwd door dezelfde mensen die hem ooit aanbaden. Als regisseur is Shyamalan al enige tijd van zijn voetstuk gestuiterd maar de man zit duidelijk nog boordevol ideeën. Het filmen laat hij echter over aan een trits jonge honden die zich mogen bewijzen terwijl de meester als producer optreedt. Het basisprincipe van ‘Devil’ werd geleend uit een boek van Agatha Christie.

Wanneer een man zelfmoord pleegt door van een wolkenkrabber te springen is dat de aanzet tot een aantal macabere gebeurtenissen die het flatgebouw teisteren. De hoofdlocatie is daarbij een lift waarin twee vrouwen en driemannen vastzitten. Tijdens enkele stroomstoringen wordt er telkens iemand van het groepje vermoord. Een gelovige veiligheidsagent heeft al snel in de smiezen dat het beest zich in de metalen kooi bevindt. Maar wat zoekt de gehoornde dan precies? De sceptische rechercheur Bowden denkt aanvankelijk aan een psychopaat maar moet zijn mening stilletjes herzien.

De plot van ‘Devil’ is aardig gevonden en levert dan ook een kijkbare film op. Niet alles wat Shyamalan aanraakt verandert dus in bagger. Maar kijkbaar is nog geen synoniem voor een hoge quotering. Daarvoor heeft deze prent te weinig panache. Vreemd genoeg leveren de benepen situatie waarin de liftgebruikers zitten en de daarbij horende verhitte discussies die voortvloeien uit pure frustratie het meeste amusementswaarde op. Als het moorden eenmaal in gang is gezet en de kijker een spelletje wie van de vijf speelt, gaat het in een vlotte en aangename maar voorspelbare tred, waarbij de verveling gelukkig nergens opduikt, richting slot. Voor het einde te raden hoef je trouwens geen waarzegster in te huren. Een beetje opletten volstaat. De eindboodschap ruikt helaas teveel naar een middelbare godsdienstles en komt zelfs een beetje ongeloofwaardig over. Als we een preek willen horen trekken we wel naar de dichtstbijzijnde kerk.

‘Devil’ is uiteindelijk onopvallend vertier zolang het duurt en blijft net in de middelmaat hangen.

Jochem Geelen