Time Lapse (2001)

Regie: David Worth | 88 minuten | thriller | Acteurs: William McNamara, Dina Meyer, Roy Scheider, Henry Rollins, Barry Lynch, Adoni Maropis, Endre Hules, Cassandra Hepburn

Agent Clayton Pierce werkt voor de regering en is geïnfiltreerd in een Russisch/Irakese handel in drugs. Althans, dat denkt hij. Op het moment dat het koffertje overhandigd gaat worden, ontdekt hij dat er een nucleair wapen in zit. Hij bedenkt zich geen moment maar gaat in het wilde weg schieten, wordt zelf neergeschoten, maar weet te vluchten. Net voor hij neervalt, kan hij zijn collega Gaines, vertellen wat er aan de hand is en hem het koffertje geven om in veiligheid te brengen..

Als hij weer bij komt, wil een bevriende dokter hem onderzoeken, maar hij laat merken dat zijn geheugen nog tiptop is. De dokter laat hem gaan, onder voorbehoud dat hij voorlopig niet gaat kickboksen en geen alcohol drinkt. Nog geen minuut later biedt zijn baas, La Nova, hem een anisette aan, een drankje dat naar drop smaakt. En dan begint de ellende..

Clay wil naar huis, maar loopt naar de verkeerde auto. De dokter wijst hem op dit feit. Ook als hij thuis aangekomen is, past zijn huissleutel niet, maar hij weet nog feilloos de reservesleutel te vinden. In de slaapkamer ontmoet hij zijn vrouw Kate. Zij is echter stomverbaasd dat Clay bij haar thuis is, want ze zijn al drie jaar gescheiden! Clay kan zich hier niets van herinneren en wil de zaak tot op de bodem uitzoeken, met hulp van Kate.

Als je niet weet waar de film over gaat, zijn de eerste twintig minuten zeer verwarrend. De film begint met een scène waarin we zien hoe Clay een schaakspel van een computer wint en vervolgens nog tien seconden heeft om het pand te verlaten. Er volgt een enorme explosie en Clay springt net op tijd door het raam naar buiten. Daarna springt de tijd zes dagen terug en zien we Clay wederom in een schaakspel verwikkeld, ditmaal met een Rus. Hij is undercover en betrokken bij een drugsdeal tussen Russen en Irakezen. Op het moment dat de deal gesloten moet worden, ontdekt Clay dat de inhoud van het koffertje geen drugs is, maar een nucleair wapen. De film gaat daarop verder, tot we de beginscène weer krijgen, waarna de film weer vervolgd wordt. De reden van de dubbele vertoning van deze scène is mij niet duidelijk. Waarschijnlijk vond de regisseur het wel artistiek.

Qua acteerprestaties valt er weinig over de film te zeggen. Hoofdrolspeler William McNamara kijkt zo onnozel, dat het absoluut niet geloofwaardig is dat hij “vijf talen spreekt, in alles kan rijden met een motor, een fotografisch geheugen heeft en nog nooit heeft gezegd dat hij iets niet begrijpt” (citaat van zijn ex-vrouw Kate). Hij kijkt alsof hij niet eens kan “mens-erger-je-niet”-en, laat staan schaken! Roy Scheider heeft ook in wel betere films gespeeld. De rol van Kate wordt gespeeld door Dina Meyer, ook bekend van ‘Starship Troopers’ (1997) en zij steekt met kop en schouders boven de rest uit. Ook Henry Rollins zet een kleine rol als Gaines opmerkelijk goed neer.

‘Time Lapse’ is niet spannend, omdat je vanaf het begin al weet wie de bad guy is. Het gebruik van schaaktermen en -scènes doet gekunsteld aan. Het lijkt alsof de regisseur een intelligentere film wilde maken dan het uiteindelijk geworden is. Ook bijvoorbeeld de scène waarin Clay geholpen wordt door Suzie Lee, een computerexpert, die in enkele seconden de gevraagde informatie kan oplepelen, is erg gezocht. Voor de aardigheid is Suzie Lee maar lesbienne gemaakt, en uiteraard komt Clay net binnen op het moment dat zij met haar minnares de liefde wil bedrijven. Voor de liefhebbers onder ons: het is een film voor 12 jaar en ouder, verwacht dus niet een interessante scène!

‘Time Lapse’  doet af en toe denken aan ‘Memento’ (2000), maar uiteraard wordt dit niveau nergens gehaald. Het is een slap aftreksel van een B-film, maar als je behoefte hebt aan een ‘time lapse’, kun je deze film zeker gaan kijken.

Monica Meijer