Rally – van Parijs naar de piramides – Flåklypa – Fra Paris til pyramidene (2025)
Regie: Rasmus A. Sivertsen | 75 minuten | animatie, komedie, fantasie, familie | Nederlandse stemmencast: Sanne Langelaar, David Lucieer, Roben Mitchell, Simon Zwiers, Sander de Heer, Dennis Willekens
‘Rally – van Parijs naar de Piramiden’ is alweer de vierde film in de Flåklypa-animatieserie en deze keer is het, zoals het sounddesign in het begin verwijst naar ‘Mad Max: Fury Road’ (George Miller, 2015), in 3D. En hoewel beduidende minder vuig en gewelddadig dan die serie gaat het ook om zelf in elkaar geknutselde auto’s met als focuspunt de Il Tempo Gigante Mk. 2. Deze Noorse oldtimer neemt het op tegen het groot kapitaal, de retro electrische auto van de steenkoude en rijke Ellen Busk (rijmt op). In ‘Rally – van Parijs naar de Piramiden’ snelt voor de kleineren onder het publiek de tijd voor het grootste gedeelte voorbij, voor de oudere wellicht minder.
Drie onwaarschijnlijke vrienden voor het leven wonen samen in het gehucht Flåklypa ergens diep in Noors gebergte. De verstrooide uitvinder Reodor Felgen (Øyvind Brandtzæg), denk Dr. Emmett Brown uit de ‘Back to The Future’-trilogie, heeft dagelijks eureka-momenten maar steeds vaker met teleurstellend resultaat. Dan is er de hyperambitieuze vogel Solan Gundersen (Pia Borgli) die ontzettend graag de vleugels wil uitslaan maar niet van de grond komt. Tenslotte heb je de slome duikelaar, egel Ludvig (Trond Espen Seim), gek genoeg met een hoog aaibaarheidsniveau. De zacht stekelige Ludvig houdt vooral Solan met de poten op de grond. Maar het avontuur waar ze zich in gaan storten, zal ook andere, onverwachte kanten van eenieder tonen.
Als uit hoogmoed en zelfzucht Solan voor de zoveelste keer het dorp op stelten zet met één van de vele niet geteste uitvindingen van Reodor, waarschuwt de hardhorende burgemeester het drietal voor de laatste keer. De kinderen raden het vast al, Solan heeft een neusje voor ondeugd en sleurt daar zonder schaamte Ludvig en Reodor in mee. Natuurlijk is er nog een allerlaatste kans voor de drie bannelingen en dat is de Tour de France onder de autoraces die loopt van Parijs tot aan Piramiden. Als ze die race winnen kunnen ze de dorpskas, die onder meer door eindeloze subsidieaanvragen van Solan en een louche kapitaalvergaarder (de man heeft een cowboyhoed en vreemd accent) is leeg geslurpt, weer spekken en het dorp om vergiffenis vragen. Dus, ook al draait het in eerste instantie om een race die in de woestijn eindigt, is het voornamelijk een prettig gestoord avontuur om weer thuis te komen.
Er zijn woord– en beeldgrapjes te over, ook voor volwassenen. Zo is er een Franse gast-commentator voor de race op de dorps-tv van Flåklypa die opmerkelijk veel weg heeft van Charles Baudelaire. Het vroegmoderne Franse icoon weet inzake autoraces van toeten noch blazen en vertaalt alles naar dichtrijke teksten of verwarde stiltes. Daarnaast onderstrepen de makers, lichtjes opstandig, hoe marktwerking ten koste kan gaan van (mede)menselijkheid en sereniteit. Verder is de animatie zelf leuk en koddig maar af en toe een beetje plastisch. Hierin haalt het helaas niet het niveau van Aardman en Pixar. Echter die werken ook met andere budgetten en middelen, zeg maar die van mevrouw Busk (Anneke von der Lippe).
Jammerlijk verliest ‘Rally – van Parijs naar de Piramiden’ vooral overredingskracht in de drama- en boodschapafdeling, want het stapelt net te veel clichés op om boven het internationaal animatie gemiddelde uit te stijgen. De motor is op een gegeven moment, net als in het verhaal, uitgebrand (waar de extra turbo-energie voor de Il Tempo Gigante Mk. 2 vandaan komt, melken de makers dan weer vettig uit). De kleinere mensen onder het publiek zullen zich vast minder storen aan deze minpunten want zodra de kleurrijke auto’s weer gas geven dan hoor je net voorbij de horizon de gekte van ‘Mad Max’ ronkend aanstormen.
Roy van Landschoot
Waardering: 3
Bioscooprelease: 8 juli 2026