Eddington (2025)

Regie: Ari Aster | 149 minuten | komedie, drama, western | Acteurs: Joaquin Phoenix, Deirdre O’Connell, Emma Stone, Micheal Ward, Pedro Pascal, Cameron Mann, Matt Gomez Hidaka, Luke Grimes, Amélie Hoeferie, Clifton Collins Jr., William Belleau, Austin Butler, Landall Goolsby, Elise Falanga, King Orba, Rachel de la Torre, David Pinter, Keith Jardine

Terug naar de tijd van mondkapjes, social distancing en lockdowns. Niet iedereen zal staan te springen om de coronaperiode te herbeleven, maar Ari Aster (‘Hereditary’, ‘Midsommar’ en ‘Beau is Afraid’) weet het met zijn vierde film ‘Eddington’ op intrigerende en zelfs vermakelijke wijze mogelijk te maken.

Sheriff Joe Cross (Joaquin Phoenix) probeert orde te bewaren in het afgelegen woestijnstadje Eddington tijdens de pandemie. Gefrustreerd door de opgelegde maatregelen en gekleurd door een persoonlijke vete met de progressieve burgemeester Ted Garcia (Pedro Pascal), komt hij lijnrecht tegenover hem te staan. Wanneer Joe impulsief besluit zich kandidaat te stellen voor het burgemeesterschap, ontspoort het conflict en wordt Eddington een microkosmos van de chaos die het Amerika van de pandemiejaren tekende.

Aster weet dit gevoelige onderwerp opvallend slim te benaderen. In deze donkere komedie loopt hij de dunne lijn tussen het op de hak nemen van politieke extremen en het vermijden van een al te makkelijke veroordeling. Zo voorkomt hij een wij-tegen-zij-dynamiek waarin de ene kant belachelijk wordt gemaakt en de ander zich verheven kan voelen. In plaats daarvan wordt de kijker gedwongen voorbij het rood-blauw denken te kijken en zich open te stellen voor de mogelijkheid van een gedeelde vijand, hoe moeilijk dit voor sommigen ook zal zijn.

Pedro Pascal is als gegoten in de rol van Garcia, met zijn charmante maar onoprechte glimlachjes. Beetje bij beetje ontstaan er scheurtjes in zijn vriendelijke façade, zoals wanneer hij plots venijnig uithaalt tijdens een Zoom-vergadering over de komst van het sinistere datacenter SolidGoldMagikarp (kudos voor de naam). Phoenix geeft Joe daarentegen een zekere tragiek: iemand die aanvankelijk vanuit een goed hart lijkt te handelen, maar steeds meer vervalt in onvergeeflijke daden. Hoewel de een meer dan de ander, hebben beide personages elementen van zowel dader als slachtoffer — of zijn ze slechts pionnen in een spel dat groter is dan zijzelf?

In een tijd waarin zoveel gebeurde en iedereen alles op de voet kon volgen, is het niet verrassend dat de film bijna uit zijn voegen barst: van social media en complottheorieën tot George Floyd, Black Lives Matter en ANTIFA — alles passeert de revue. Tegelijkertijd vloeit het ene genre in het andere, van moderne western naar conspiracy thriller en politiek drama, waarbij meerdere personages hun eigen verhaallijnen meekrijgen. Dit alles levert een fascinerend, maar soms ook overladen geheel op. Het voelt bij tijd en wijlen alsof de film dreigt te bezwijken onder zijn eigen ambitie, maar tegelijk weerspiegelt die overdaad perfect de stortvloed aan informatie en emoties die de coronaperiode kenmerkte.

‘Eddington’ is een slimme, ietwat overvolle film waarin Ari Aster met zijn gitzwarte humor orde probeert te brengen in de chaos van een post-covid tijdperk. Geen pamflet van een activist, maar een oprecht bezorgde waarschuwing van een filmmaker die zijn land steeds verder ziet splijten. Of zoals Aster het zelf samenvat: “This is the movie that Twitter wrote.”

Julian Meijer

Waardering: 4

Bioscooprelease: 2 oktober 2025