Het schnitzelparadijs (2005)

Regie: Martin Koolhoven | 82 minuten | komedie | Acteurs: Mounir Valentyn, Bracha van Doesburgh, Tygo Gernandt, Mimoun Oaïssa, Yahya Gaier, Frank Lammers, Micha Hulshof, Linda van Dyck, Gürkan Küçüksentürk, Sanne Vogel, Sabri Saad El Hamus, Mohammed Chaara

De film ‘Het Schnitzelparadijs’ speelt zich voor een groot deel af in de keuken van restaurant ‘De Blauwe Gier’. Die keuken is een wereld op zichzelf. Tientallen allochtone en autochtone hulpjes draven er rond: serveersters, spoelers, koks, hulpkoks en hulpkoks in opleiding. De immer brullende chef is een kruising tussen een zeepiraat en een Hell’s Angel en er is ook nog een Joegoslaaf die gewapend met een vleesmes de hamlappen, biefstukken en aan haken geslagen varkenskadavers te lijf gaat. In deze entourage komt de jonge Marokkaan Nordip te werken en wordt hij verliefd op de mooie, spontane en o zo Hollandse Agnes.

Martin Koolhoven regisseerde deze komedie, naar de gelijknamige roman van Khalid Boudou. Het verhaal van een jonge Marokkaan die zijn weg probeert te vinden in het hedendaagse Nederland, riekt een beetje naar multiculturele problematiek maar in de praktijk valt dat nogal mee. Het drama wordt nooit op scherp gezet, iets waar je in deze roerige tijden niet al te rouwig om hoeft te zijn. ‘Het Schnitzelparadijs’ is een pure amusementsfilm, zonder al te veel morele vraagstukken, zonder uitgewerkte personages maar wel met het hart op de juiste plaats.

Qua verhaal stelt de film niet veel voor. De romance tussen Agnes en Nordip voltrekt zich op een uiterst voorspelbare manier. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, een komedie heeft niet perse een geweldige plot nodig maar dan moeten de grappen wel ijzersterk zijn. En daar zit nu het grote manco van de film. De humor van ‘Het Schnitzelparadijs’ is op zijn vriendelijkst gezegd nogal flauw. Veel gefluim en gescheld, geduw en getrek, gegooi en gesmijt, een beetje gedoe met culturele vooroordelen maar nooit een verrassende grap. Slechts een enkele nonchalante opmerking van restauranthoudster Meerman (Linda van Dijck) en de prachtige gekwelde kop van Goran de Joegoslaaf (Tygo Gernandt), maar veel meer valt er niet te lachen.

‘Het Schnitzelparadijs’ kan niet veel tegenover dit tekort stellen. Het uitgangspunt is sympathiek, actrice Bracha van Doesburg zet een bijzonder charmante Agnes neer en de Babylonische taferelen in de keuken zullen herkenbaar zijn voor een ieder die ooit in zo’n omgeving heeft gewerkt. Maar zonder goed verhaal, zonder uitgewerkte personages, zonder verrassende wendingen en zonder geslaagde grappen is dat domweg niet voldoende. Zonde.

Henny Wouters