Vogelvlucht – Migration (2023)

Recensie Vogelvlucht (Migration) CinemagazineRegie: Benjamin Renner, Guylo Homsy | 93 minuten | animatie, actie | Nederlandse stemmencast: Rayen Panday, Kim van Kooten, Posy Bakkum, Linda Wagenmakers, Frank Lammers, Jandino Asporaat, Karin Bloemen, Imaani Oosterhuis, Edsilia Rombley, Floris Göbel | Originele stemmencast: Kumail Nanjiani, Tresi Gazal, Elizabeth Banks. Caspar Jennings, Isabela Merced, Danny DeVito, Carol Kane, Awkwafina, Keegan-Michael Key, David Mitchell, Ozioma Akagha, Carlos Alazraqui, Valenzia Algarin

Meer dan andere dieren zijn vogels een ware inspiratiebron voor animatiefilmers. Grote titels als ‘Chicken Little’, ‘Chicken Run’, ‘Rio’, ‘Happy Feet’ en ‘Angry Birds’, maar ook kleiner opgezette films als ‘Storks’, ‘Rikkie de ooievaar’, ‘Pluisje’ en ‘Manou op de meeuwenschool’; de lijst met tekenfilms waarin vogels de show stelen is eindeloos. De nieuwste loot aan de boom is ‘Migration’ (2023), in Nederland en Vlaanderen uitgebracht onder de titel ‘Vogelvlucht’. Deze animatiefilm komt uit de stal van Illumination, de studio achter de ‘Despicable Me’-reeks, de ‘Minions’ en de ‘Sing’-films. Chris Meledandri, het ‘opperhoofd’ van Illumination, strikte de Franse animator en striptekenaar Benjamin Renner als regisseur van ‘Migration’. Een verrassende keuze, omdat Renners bekendste werk het handgetekende ‘Ernest & Clementine’ (2012) is, terwijl het werk van Illumination uitsluitend uit computeranimatie bestaat. Aan Renner de vraag of hij zijn eenvoudige tekenstijl kon vertalen naar een computergeanimeerde film. Het verhaal van de film komt eveneens uit de koker van de Fransman, die ‘Migration’ zelf omschrijft als ‘Little Miss Sunshine’, maar dan met eenden. Hij verwerkte zijn eigen jeugdervaringen als jongste kind in het gezin in het verhaal, dat door Mike White – de man achter ‘School of Rock’ (2003) en de populaire comedyserie “The White Lotus” tot een scenario werd verwerkt.

Het draait in ‘Migration’ om de eendenfamilie Mallard, die door de angstige inborst van vader Mack nog nooit verder is geweest dan hun vertrouwde vijver in New England. Wanneer een andere groep eenden, die op doorreis zijn naar de Cariben, neerstrijkt in de vijver, raken moeder Pam en de kinderen Dax en Gwen razend enthousiast. Zij zouden ook wel eens naar het zonnige Jamaica willen. Mack ziet allerlei beren op de weg en wil er absoluut niet aan. Totdat hij zijn oom Dan nog eens goed bekijkt. Dan is net zo’n angsthaas als hij, en hij is niet bepaald een inspirerend voorbeeld, dus laat Mack zich alsnog overhalen en de familie Mallard vertrekt voor hun allereerste reis naar het zuiden.

Omdat oom Dan moeilijk alleen kan blijven, gaat ook hij mee. Onderweg beleven ze allerlei avonturen en ontmoeten ze vogels van allerhande pluimage. Zo worden ze uitgenodigd door het reigerechtpaar Erin en Harry, wat voor de nodige angstige momenten zorgt omdat Mack altijd gedacht heeft dat reigers eenden opeten. In New York ontmoeten ze het straatvechtende duifje Chump, die hen in contact brengt met de bontgekleurde ara Delroy die afkomstig is uit Jamaica en hen dus de weg kan wijzen naar het eiland. Maar hij moet wel eerst even bevrijd worden uit een kooi in een restaurant van een chefkok wiens specialiteit eend in sinaasappelsaus is…

Een van de grootste krachten van ‘Migration’ is de fijne stemmencast, met onder anderen Kumail Nanjiani, Elizabeth Banks, Danny DeVito, Awkwafina, Keegan-Michael Key en Carol Kane in de originele versie en de stemmen van Rayen Panday, Kim van Kooten, Frank Lammers, Karin Bloemen en Jandino Asporaat in de Nederlandse vertaling. Renner drukt duidelijk zijn stempel op deze film, die afwijkt van wat we gewend zijn van Illumination in animatiestijl en humor. De verschillende vogels zijn kleurrijk en aansprekend en de kernboodschap – dat de grootste drempel waar je overheen moet als je jezelf wil ontwikkelen het begin is – staat als een huis. Daarom is het jammer dat het verhaaltje verder wel erg dun is.

Animatieliefhebbers anno 2024 zijn behoorlijk verwend met dubbele betekenislagen, emotionele ladingen en de prachtigste metaforen, maar in ‘Migration’ zien we niets van dat alles. Het verhaaltje is rechttoe rechtaan en onze emoties blijven onaangeroerd. Waarin de eenvoud van het verhaaltje bijvoorbeeld heel duidelijk zichtbaar is, is in de eendimensionale manier waarop menselijke figuren worden geportretteerd. Alle mensen zijn kwaadaardig in de wereld van de Mallards, daar valt geen enkele nuancering in te bespeuren. Dat is natuurlijk een keuze die gemaakt is, maar wel een keuze die ervoor zorgt dat het verhaal weinig diepte krijgt.

Niet dat ‘Migration’ daardoor een vervelende of slechte film is, want dankzij de prima animaties en de heerlijke stemmencast kijkt deze animatiefilm van Illumination prima weg. De jongste kijkers zullen zich goed vermaken met de onschuldige humor en gewillig meegaan in het avontuur van deze eendenfamilie en hun gevederde vrienden. Maar de kans is groot dat als ze deze film eenmaal gezien hebben, hem ook vrij snel weer zullen vergeten. Ook zullen ze niet direct geneigd zijn om ‘m nogmaals te willen bekijken. Deze film heeft wel vleugels, maar vindt helaas nooit een manier om op te stijgen en tot grote hoogten te vliegen.

Patricia Smagge

Waardering: 3

Bioscooprelease: 20 december 2023