Casanova’s (2020)

Recensie Casanova's CinemagazineRegie: Jamel Aattache | 90 minuten | komedie, romantiek | Acteurs: Jim Bakkum, Birgit Schuurman, Lieke van Lexmond, Tygo Gernandt, Rienus Krul, Gaby Blaaser, Sergio Ijssel, Leo Alkemade, Juvat Westendorp, Jouman Fattal, Roeland Fernhout, John Buijsman

Één van de beste vrienden van filmmaker Jamel Aattache (‘Zwaar verliefd!’, 2018) werkte een aantal jaar als dating coach. “Hij hielp honderden mannen met hun liefdesleven”, vertelt Aattache. “Tot op heden krijgt hij nog steeds uitnodigingen voor bruiloften van zijn ex-cursisten. Hij heeft echt levens veranderd… Ook dat van mij.” Aattache raakte zo gefascineerd door het fenomeen ‘dating coach’, dat hij enige tijd ‘undercover’ ging bij zijn vriend, om research te doen. De bedoeling was om dat slechts enkele maanden te doen, maar het duurde uiteindelijk een aantal jaar, waarbij het aan zichzelf werken prioriteit had. “Vrouwen van nu zijn sterk en onafhankelijk en als man moet je stevig in je schoenen staan. Er is daardoor een ware versier-industrie ontstaan. Er worden versier- en flirtcursussen gegeven en boeken uitgebracht over dit onderwerp. Veel vrouwen (en ook mannen) hebben een verkeerd beeld over deze cursussen. En dat vind ik jammer. Want wat is er mis met leren hoe je met vrouwen om moet gaat? Het is geen tweede natuur voor iedereen. De cursisten komen in alle kleuren en vormen, dik en dun, knap en lelijk, kort en lang maar hebben in ieder geval een gemene deler: ze willen aan zichzelf werken.”

‘Casanova’s’ (2020) is dus een heel persoonlijk verhaal geworden, al blijft deze romkom helaas wel steken in clichés en voorspelbaarheden. Centraal in de film staat de dertigjarige journalist Bas Maas (Jim Bakkum), wiens schuchterheid hem zijn hele leven al in de weg staat. In de eerste scène gaan we vijftien jaar terug in de tijd, naar een schoolfeestje waar de verlegen Bas zijn grote liefde Roos niet ten dans durft te vragen als er geschuifeld mag worden. Zonde natuurlijk, maar de meeste pubers groeien over hun onzekerheid heen. Zo niet Bas, die we vervolgens jaren later met nog steeds dezelfde dikke bril en weinig stijlvolle outfit door een kantoor zien sloffen, op weg naar de redactievergadering waar zijn hoofdredactrice Chantal (Birgit Schuurman) hem waarschijnlijk weer een ondankbaar klusje zal toeschuiven. Maar Bas is verbaasd als hij een undercoverklus krijgt toegewezen: de versiergoeroe die zich Don Marco (Tygo Gernandt) noemt heeft een nieuw boek uitgebracht en Chantal wil dat Bas – haar meest muizige collega – zijn cursus gaat volgen, om zo te kunnen onthullen dat het allemaal bedrog is. Bas stemt er schoorvoetend mee in, in de hoop straks betere schrijfklussen binnen te kunnen harken, maar staat plots met een mond vol tanden als blijkt dat zijn oude jeugdliefde Roos (Lieke van Lexmond) de assistente van Don Marco is.

De datinggoeroe beweert sociaal onhandige mannen binnen drie dagen te kunnen omturnen tot ware casanova’s. Uiteraard dient Aattache een stel wandelende stereotypen op: Leo Alkemade speelt Erik, een nuchtere accountant, die vanaf zijn vijftiende samen is geweest met zijn jeugdliefde. Ruim drie jaar geleden heeft zij hem plotseling verlaten en hij vindt dat het tijd is om de draad weer op te pakken. Erik heeft echter geen idee hoe hij dat moet aanpakken. Sergio Romero IJssel kruipt in de huid van Roy, een flamboyante Antilliaan die zich graag kleurrijk kleedt en makkelijk contact maakt. Maar bij vrouwen die hij aantrekkelijk vindt, krijgt hij last van zijn zenuwen. Daardoor gaat hij ratelen, schiet zijn stem een octaaf omhoog en gebruikt zijn handen te veel. Vrouwen denken dan ook regelmatig dat hij op mannen valt, waardoor Roy maar al te vaak in de ‘friendzone’ belandt. En dan is er nog Wouter (Rienus Krul), die al 35 jaar is maar nog nooit een relatie heeft gehad. Hij wil dolgraag zijn leven met iemand delen, maar nogal onhandig is in zijn omgang met mensen. Het aardige is dat de aalgladde Don Marco zich er niet van af maakt door zijn cursisten wat simpele versiertrucjes aan te leren, maar hen vooral aan hun zelfvertrouwen wil laten werken. Natuurlijk krijgen Bas en zijn mede-collega’s eerst een make-over (achter die dikke bril zagen we écht wel dat Bas niet onaantrekkelijk is hoor!), want dat hoort er nou eenmaal bij in zo’n film. Don Marco maakt zich dus niet schuldig aan ordinaire geldklopperij, al heeft hij wel een geheim dat hij liever voor zich houdt.

Het zwaartepunt van de film ligt op Bas en zijn grote liefde Roos. Want natúúrlijk slaat die vonk weer over, alsof er geen vijftien jaar verstreken is. Hij geeft dan wel een andere naam op, maar zij herkent hem direct. Dat hij echter meedoet aan de cursus om Don Marco als oplichter te kunnen ontmaskeren, vertelt Bas er voor het gemak maar niet bij. Wat als zij daarachter komt? In een zonovergoten en romantisch Delfshaven halen de twee herinneringen op aan vroeger. Natuurlijk weten we wat er gaat gebeuren, want ‘Casanova’s’ is uitermate voorspelbaar. Het is aan de acteurs om de kijker daar doorheen te laten kijken, maar Bakkum en Van Lexmond missen het vermogen om hun personages daadwerkelijk tot leven te laten komen. Onsympathiek zijn ze niet – zelfs de op papier onuitstaanbare versiergoeroe blijkt best aardig te zijn – maar authentiek en oprecht evenmin. ‘Casanova’s’ blijft door die oppervlakkigheid steken in luchtig en pretentieloos vermaak voor filmkijkers die de lat niet al te hoog leggen.

Patricia Smagge

Waardering: 2

Bioscooprelease: 8 oktober 2020