Faust: Love of the Damned (2000)

Regie: Brian Yuzna | 98 minuten | fantasie, horror | Acteurs: Mark Frost, Isabel Brook, Jeffrey Combs, Andrew Divoff, Jennifer Rope, Monica Van Campen, Leslie Charles, Fermí Reixach, Junix Nocian, Robert Paterson

John Jaspers, gespeeld door Mark Frost, is een kunstschilder wiens vriendin, Blue genaamd, op gruwelijke wijze is vermoord door een groep criminelen. John is de wanhoop nabij en weet zich geen raad met de situatie. Hij staat op het punt om van een brug af te springen wanneer een mysterieuze man, M genaamd, hem benaderd. In ruil voor zijn ziel geeft de man hem superkrachten, waarmee hij wraak kan nemen op de moordenaars van zijn vriendin. John heeft niets te verliezen en hapt toe.

John neemt op gewelddadige wijze wraak. Hij vermoordt de criminelen, maar kan niet meer stoppen. Gedreven zijn superkrachten gaat hij maar door en door totdat hij door detective Dan Margolies wordt gearresteerd op de plek van zijn zoveelste slachtpartij. Hij komt terecht in een gesloten inrichting en weigert te spreken. De politie weet niet wie zij hebben gearresteerd.

Dokter Jade de Camp, gespeeld door Isabel Brook, gelooft dat John na muziektherapie weer zal spreken. Na een aantal pogingen hoort Jade dat John wordt verplaatst naar een andere inrichting. Zij moet haar behandeling staken. Per ongeluk hoort zij dat de politie allang weet wie zij gevangen hebben genomen. In het geheim gaat zij door met haar therapie. Zij wil weten wat achter het mysterie schuilgaat. Natuurlijk gaat John precies op tijd praten.

Hij vertelt wat er is gebeurd en zij besluit hem te helpen. Zij gaan op de vlucht voor zowel de politie als de mysterieuze M, die leider is van een evenzo geheimzinnige organisatie “The Hand”genaamd.

Kenmerkend voor de verfilming van comics in het algemeen zijn de special-effects. Deze film heeft daar zelfs een prijs mee gewonnen op het International Film Festival Sitges 2000. Dit is geen garantie dat ze fantastisch zijn. Ze laten geen verpletterende indruk achter, maar dat zal zeker ook te maken hebben met het verhaal en de personages. De karakters missen elke vorm van diepgang en zijn de dialogen te verwaarlozen.

De film is een zeer vrije impressie naar het boek van Goethe en gebaseerd op een comic van David Quinn en Tim Vigil. De ‘Faustplot’ is al meerdere malen verfilmd, maar deze film is totaal overbodig. Er wordt eerder misbruik dan gebruik gemaakt van dit ‘plot’. De film lijkt alleen maar gemaakt te zijn om een overdaad aan bloed te laten zien. We hebben hier te maken met een b-film, die slechts een enkeling zal aanspreken. Natuurlijk valt er over smaak te twisten, maar deze film getuigt eerder van wansmaak.

Lodi Meijer