The Name of the Rose – Der Name der Rose (1986)

Regie: Jean-Jacques Annaud | 130 minuten | drama, misdaad, thriller | Acteurs: Sean Connery, Christian Slater, F. Murray Abraham, Helmut Qualtinger, Elya Baskin, Michael Lonsdale, Ron Perlman, William Hickey, Michael Habeck

Rond alle (Amerikaanse) commotie die er plaatsvond om het boek van Dan Brown: ‘De Da Vinci Code’, profiteert de filmmaatschappij die ‘The Name of the Rose’ onder haar hoede heeft. Ook het thema van dit boek behandelt de ‘verborgen en duistere kanten van het Christelijk geloof’. Alle commotie die alles wat maar enigszins met een kritische houding te maken heeft valt immers slecht bij fundamentalistische gelovigen. Gelukkig is de controverse geen rode lap geworden die sensatiezoekers aantrekt. ‘The Name of the Rose’ is een goede film die stevig in haar schoenen staat.

Het bijzondere aan deze film is dat ondanks alle inmengingen van buitenaf de prent toch een coherent geheel is geworden. Deze productie van Annaud is medegefinancierd door West-Duitsland, Italië en Frankrijk. Dat is vooral te merken aan het gemêleerde gezelschap van acteurs. Aan de verschillende accenten kun je al snel de moedertaal van de acteurs horen. Het is niet echt storend omdat de acteerprestaties bovengemiddeld goed zijn.

Met name Sean Connery is fantastisch in zijn rol van speurende monnik. Met een dikke knipoog naar Sherlock Holmes en met zijn kenmerkende onderkoelde humor zet de Schot een mooi karakter neer, zonder in een stereotype figuur te vervallen. Ook F. Murray Abraham springt er in positieve zin uit. Zijn personage komt maar kort in beeld, maar de acteur weet deze tijd goed te benutten en drukt een sterke stempel op deze film. Hetzelfde geldt voor Ron ‘Hellboy’ Perlman, die een mooie rol speelt als geestelijk gestoorde monnik. Eigenlijk is geen enkele acteur slecht in deze productie.

Naast de prima vertolkingen, dragen de kostuums ook veel bij aan de sfeer van de film. Alles in deze prent ademt kilheid uit. De donkere, sobere kleuren komen overal naar voren in ‘The Name of the Rose’. In combinatie met het rauwe moordmysterie en de duistere kanten van de kerk, zorgt dat voor een grimmige, beklemmende atmosfeer. Het detective-element wordt erg spannend gebracht. Het vrij clichématig gegeven van de geijkte personages, via de Lombroso-theorie van de uiterlijke kenmerken van daders – lees: lelijke mannen met grote neuzen en dikke wenkbrauwen – wordt bevredigend verteld. Een aanrader.

Frank v.d. Ven