The Postman – Youchai (1995)

Regie: He Jianjun | 102 minuten | drama | Acteurs: Jue Chen, Yuanzheng Feng, Zhixing Ge, Xin Huang, Danni Liang, Zhizi Liu, Cunxin Pu, Tianwei Zheng

He Jianjun werkt mee aan drie films van Chen Kaige (‘Farewell My Concubine’) alvorens hij in 1988 de regieopleiding ging volgen. Hij studeerde af in 1990 en werd daarna regieassistent van Zhang Yimou (‘House of Flying Daggers’) en Tian Zhuangzhuang (‘Springtime in a Small Town’). He Jianjun was één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de zogenaamde Zesde Generatie van Chinese filmregisseurs. ‘The Postman’ wordt ook wel als een klassieker van deze Generatie gezien maar de bekendste titel is toch wel ‘Suzhou River’ van Lou Ye.

Xiao Dou (Yuanzheng Feng) werk als postbode in Beijing. Wanneer op een dag zijn oudere collega Lao Wu wordt ontslagen omdat hij de brieven die hij moest bezorgen eerst las, is het aan Xiao Dou om deze wijk over te nemen. Maar er is iets met de wijk waardoor ook Xiao Dou al snel de brieven begint te lezen die hij nog moet bezorgen en zich zowel indirect als direct met de levens van deze mensen uit de wijk gaat bemoeien.

He Jianjun toont vooral het traditionele leven in zijn films zonder dat economische veranderingen dit traditionele leven en zijn bijbehorende generaties lijkt aan te tasten. Zo ook in ‘The Postman’, een film die tijdloos lijkt en simpelweg de levens van een aantal mensen uit een bepaalde wijk vastlegt. Doordat Xiao Dou zich met de levens van de wijkbewoners gaat bemoeien is het ook voor de regisseur gerechtvaardigd om als het ware op de fiets van de postbode mee te reizen en een aantal personages te volgen waarover Xiao Dou in de brieven heeft gelezen. Het is dan ook een film over normale mensen die net als iedereen op zoek zijn naar vriendschap en romantiek.

Kalme, rustige beelden worden de kijker voorgeschoteld zonder dat er sprake is van enige uitleg. Hierdoor is de film misschien wat mysterieus, maar komt het allemaal ook nogal kil over. Je ziet de situatie waarin de personages op dat moment zitten, wat hiertoe heeft geleid is niet interessant voor de regisseur. Een rechtstreeks gevolg van deze aanpak is dat het als kijker onmogelijk is om een persoonlijke binding met het personage te krijgen. Ook de hunkering naar liefde is dan misschien wel aanwezig en voelbaar maar even zo afstandelijk. Dit neemt allemaal niet de weg dat ‘The Postman’ een interessante kijkervaring is met een aantal schitterende cameraposities.

‘The Postman’ is een introverte vertelling over het feit dat we allemaal de levens van anderen kruizen en hier maar sporadisch deel van uitmaken terwijl elk leven zich in zijn eigen tempo en op zijn manier ontwikkelt, of je je er nu mee bemoeit of niet. ‘The Postman’ won in 1995 de Tiger Award op het Internationaal Filmfestival Rotterdam (IFFR).

Meinte van Egmond