Godzilla vs. Kong (2021)

Recensie Godzilla vs. Kong CinemagazineRegie: Adam Wingard | 113 minuten | actie, science fiction | Acteurs: Alexander Skarsgård, Milly Bobby Brown, Rebecca Hall, Brian Tyree Henry, Shun Oguri, Eiza González, Julian Dennison, Lance Reddick, Kyle Chandler, Demián Bichir, Kaylee Hottle, Hakeem Kae-Kazim, Ronny Chieng, John Pirruccello, Chris Chalk

‘Godzilla vs. Kong’ is de vierde film en het beoogde kroonjuweel in de zogenoemde MonsterVerse-reeks. De film zet twee van de sterkste en populairste reuzendieren uit de filmgeschiedenis tegenover elkaar: het immense, oersterke en met superkrachten uitgeruste oerreptiel Godzilla en de intelligente en woeste reuzengorilla (King) Kong. Een epische confrontatie waar de liefhebber van de betere monsterfilm, mede door de gedwongen sluiting van de bioscopen in coronatijd, lang op heeft moeten wachten. In 1962 namen Godzilla en Kong het al eens tegen elkaar op, maar de rivalen werden toen nog vertolkt door mensen in goedkope rubberen pakken.

In ‘Godzilla vs. Kong’ wordt het oog een stuk meer verwend en heeft een leger computerkunstenaars kosten nog moeite gespaard om de gargantueske hoofdrolspelers op een indrukwekkende manier tot leven te wekken. De film opent met Kong die ontwaakt uit zijn middagdutje, zich eens uitgebreid aan zijn kont krabt en een ontspannen wandeling door de jungle maakt. Hij leeft echter in een nagebootste versie van zijn oorspronkelijke thuis, aangezien Skull Island is verwoest door een megastorm. Hij wordt 24 per dag gevolgd door een team van wetenschappers en heeft een innige band opgebouwd met het dove meisje Jia. Zij communiceert met Kong middels gebarentaal.

Godzilla, die in de voorgaande films nog werd opgevoerd als een beschermer van de mensheid, is om ogenschijnlijk onverklaarbare redenen (in werkelijkheid heeft hij echter het recht om furieus te zijn) op het slechte pad geraakt en maakt op weinig subtiele wijze een faciliteit van onderzoeksorganisatie Apex Cybernetics met de grond gelijk. Walter Simmons, de directeur van dit bedrijf, wil Godzilla stoppen en zich opwerpen als beschermer van de mensheid. Maar daar heeft hij Kong voor nodig. De grote gorilla is namelijk de enige die mensen de weg kan wijzen naar de ‘holle aarde’, een wereld in het binnenste van de planeet waar de Titanen (reuzencreaturen) oorspronkelijk vandaan komen. Daar zou zich namelijk een oeroude krachtbron bevinden die Godzilla kan stoppen. Het probleem: Kong behoeden voor een aanval van Godzilla, aangezien de gigantische zeedraak zijn in ‘Godzilla: King of the Monsters’ bevestigde status van alfamannetje in het monsterrijk niet graag deelt met een uit de kluiten gewassen mensaap.

Je kunt ‘Godzilla vs. Kong’ gerust een wonderlijk en actierijk extravaganza noemen. Regisseur Adam Wingard weet wat het gros van zijn beoogde kijkerspubliek wil: twee legendarische filmmonsters die een flink robbertje vechten. Bij het in beeld brengen van de confrontaties tussen Godzilla en Kong zijn kosten noch moeite gespaard. Op zee maakt het illustere tweetal korte metten met een marinevloot en gaan de superwezens de confrontatie aan op een enorm vliegdekschip, dat uiteraard bezwijkt onder de kracht en het gewicht van de twee giganten. Verderop in de film doen ze het nog eens dunnetjes over en werken Godzilla en Kong wolkenkrabbers tegen de grond alsof de rijzige gebouwen van papier-maché zijn.

De visuele effecten zijn om van te smullen, zeker als je het genoegen hebt om deze film op een groot scherm te zien. Wat ook opvalt is dat de titelwezens wat meer expressie hebben dan in de voorgaande MonsterVerse-films. Vooral Kong, die van de twee de meeste aandacht en schermtijd krijgt, is in deze film een wezen dat duidelijke gevoelens toont, een emotioneel anker in een soms knotsgek spektakelstuk. Genegenheid, verdriet en woede zijn de reusachtige primaat niet vreemd. Het expressieve repertoire van ons geschubde en stekelige oppermonster is wat beperkter, maar de triomfantelijke grijns die Godzilla toont als hij zijn tegenstander een flink pak rammel geeft doet denken aan de blik van Dirty Harry die met zijn Magnum een vuige crimineel naar het hiernamaals schiet.

Hoewel de fans van zowel Godzilla als Kong ruimschoots aan hun trekken komen en beide superwezens rake klappen uitdelen én incasseren, hebben de makers wel het lef om uiteindelijk een duidelijke winnaar aan te wijzen. Daarnaast duikt in het laatste deel van de film nog een oude bekende uit de rijke Godzilla-franchise op, een enorm krachtige antagonist die Godzilla en Kong alleen met vereende krachten de baas kunnen.

Het niet overdreven intelligente en soms rammelende verhaal is vooral een vehikel voor en opmaat naar de actiescènes. De theorie van de holle aarde, waar eerdere films al een beetje mee speelden, wordt hier verder uitgewerkt. Verwacht geen geologisch, biologisch of natuurkundig verantwoorde beschouwing, maar een plot die vooral gemaakt is om de volgende confrontatie tussen de twee giganten in scène te zetten. Veel verhaallijnen zijn lollige onzin en vooral bedoeld om nog meer oogstrelende beeldentovenarij te legitimeren. Gelukkig dendert ‘Godzilla vs. Kong’ in zo’n hoog tempo door dat het haast onmogelijk is om afgeleid te raken door de soms ongeloofwaardige details en plotwendingen. Het alternatieve rijk dat de holle aarde is, ziet er betoverend mooi uit. Bovendien toont het ons weer een buitenissig scala aan nieuwe, fraai vormgegeven fantasiewezens.

Net als in ‘Godzilla: King of the Monsters’ en in mindere mate ‘Godzilla’ en ‘Kong: Skull Island’ zijn de menselijke beslommeringen in ‘Godzilla vs. Kong’ ondergeschikt aan het monstergeweld. De verhaallijn waarin Madison Russell (die we nog kennen uit ‘Godzilla: King of the Monsters’) met een vriend en niet van humor gespeende complotdenker op zoek gaat naar de duistere intenties van Apex Cybernetics voegt bijvoorbeeld weinig toe aan de film. De relatie tussen Jia en Kong is daarentegen wel een aardig en innemend rustpunt in een luid actiebonanza. Niet zo ontroerend en diepgaand als de band tussen Ann Darrow en Kong in Peter Jacksons ‘King Kong’, maar toch de moeite waard.

‘Godzilla vs. Kong’ is een film waar de critici het wereldwijd zeker niet over eens zijn. Sommige van hen betitelen de prent meesmuilend als een ‘kind dat willekeurig monsterfiguurtjes tegen elkaar slaat’, terwijl andere recensenten het hebben over een ‘voluptueus spektakelstuk en een hartverwarmend drama over dieren en hun mensenvrienden’. Voor beide categorisaties zijn wel argumenten aan te voeren, maar de tweede komt toch wat dichter in de buurt van de waarheid. Hoogdravende vertelkunst is ‘Godzilla vs. Kong’ niet, maar als escapistische popcornfilm voldoet deze visuele traktatie ruimschoots aan de verwachtingen. En laat dat nou net de essentie van een goede monsterfilm zijn. Even de wereld de wereld laten en helemaal opgaan in een fantasie-universum dat wezens herbergt die tot onze verbeelding spreken en elke bestaande natuurwet tarten.

Frank Heinen


Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 17 juni 2021