Hannibal (2001)

Regie: Ridley Scott | 131 minuten | drama, misdaad, thriller | Acteurs: Anthony Hopkins, Julianne Moore, Ray Liotta, Gary Oldman, Giancarlo Giannini, Frankie Faison, Francesca Neri, Zeljko Ivanek, Hazelle Goodman, David Andrews, Francis Guinan, James Opher, Enrico Lo Verso, Ivano Marescotti, Fabrizio Gifuni  

Het duurde tien jaar voordat het vervolg op het succesvolle ‘The Silence of the Lambs’ er eindelijk was. Thomas Harris, auteur van de bestsellers ‘Red Dragon’ (1981) en ‘Silence of the Lambs’ (1988) schreef ‘Hannibal’ speciaal voor verfilming ervan. Maar toen hij zijn manuscript eindelijk af had, bleken veel van de oorspronkelijke Oscarwinnende cast en crew niet te willen meewerken aan het vervolg van ‘The Silence of the Lambs’ (1991). Zelfs na vijftien scenarioversies was regisseur Jonathan Demme niet tevreden, scenarist Ted Tally trok zich ook terug en Foster vond de verhaallijn voor haar karakter niet geloofwaardig. Julianne Moore mocht daarop de rol van agente Clarice Starling op zich nemen. Ridley Scott van onder andere ‘Blade Runner’ (1982) en ‘Gladiator’ (2000) mocht de regie overnemen van Demme. Alleen Sir Anthony Hopkins keerde terug als Dr. Hannibal ‘The Cannibal’ Lecter.

De ‘Hannibal’-reeks bestaat tot nu toe uit ‘Manhunter’ (1986), ‘The Silence of the Lambs’ (1991), ‘Hannibal’ (2001) en ‘Red Dragon’ (2002). ‘Red Dragon’ is de prequel van ‘The Silence of the Lambs’ en een remake van ‘Manhunter’. In de juiste tijdsvolgorde is ‘Hannibal’ vooralsnog het laatste deel van de reeks. In ‘The Silence of the Lambs’ werd de basis van de relatie tussen toen nog FBI-pupil Starling en mensenetende psychopaat Lecter gelegd. Aan het einde van ‘The Silence of the Lambs’ nam dokter Lecter afscheid van Clarice en ons met de zin: “Ik krijg een vriend te eten.”

Inmiddels heeft Lecter al meerdere lekkere maaltijden achter de kiezen. Hij is ondergedoken in het zonnige Florence waar hij het goede leven leeft. Hij heeft de identiteit van Dr. Fell aangenomen, een onderzoeker van middeleeuwse Italiaanse geschriften. Als Dr. Fell. werkt Lecter als curator in het Palazzo Vecchio. Daar komt Lecter in aanraking met rechercheur Pazzi, die de verdwijning van een huisbewaarder onderzoekt. Pazzi begint langzaamaan te vermoeden dat Dr. Fell de beruchte Dr. Lecter is. Ondertussen wordt Starling die onder vuur ligt vanwege een verkeerd gelopen zaak, benaderd door de rijke Mason Verger. Verger was één van de eerste patiënten van Dr. Lecter en de ‘behandeling’ heeft hem achtergelaten met een gruwelijk verminkt gezicht. Verger wil wraak en hij heeft een enorme beloning uitgeschreven voor een tip over Lecters verblijfplaats. Verger hoopt Starling, de enige persoon die de dokter uit zijn schuilplaats kan halen, hierbij te gebruiken. Rechercheur Pazzi ziet de beloning wel zitten en besluit alleen achter Lecter aan te gaan in Florence. Lecter zet op zijn beurt veel op het spel om weer in contact te komen met Starling. In ‘Hannibal’ wordt de uiterst merkwaardige relatie tussen Starling en Lecter uitgediept en naar een hoger niveau getild.

Ook deze cast mag er wezen. Moore doet het prima, alleen heeft menig kijker nog altijd de indrukwekkende prestatie van Foster in het achterhoofd. Hopkins is weer als vanouds de enge moordlustige maar ook smaakvolle Dr. Lecter. Een rol die voor altijd met Hopkins verbonden zal blijven. Misschien ook iets teveel. Na het filmen Hannibal ging het gerucht dat Hopkins vaak in restaurants te vinden was waar hij kippenlever en chianti at met de Hannibal-blik in de ogen. Verder zijn er nog Ray Liotta van (‘Goodfellas’ (1990)) en een onherkenbare Gary Oldman (‘Dracula’ (1992) en ‘Harry Potter and the Prisoner of Azkaban’ (2004)). Ondanks de goede acteerprestaties van deze cast kan ‘Hannibal’ echter niet het niveau van spanning en huivering van ‘The Silence of the Lambs’ halen. ‘Red Dragon’ (2002) is wat dat betreft een betere poging daartoe. ‘Hannibal’ is een geheel andere film geworden waardoor het niet echt in het rijtje past. De film neigt ook veel meer naar het horror genre dan naar dat van een thriller. Soms treedt ‘Hannibal’ zelfs het komedie genre binnen want sommige scènes zijn even misselijkmakend als lachwekkend.

De beste kant van ‘Hannibal’ is niet het verhaal, maar vooral de locatie. Het prachtige Florence (Firenze) wordt optimaal benut voor de film. ‘Hannibal’ neemt ons onder andere langs Palazzo Vecchio, Palazzo Capponi, Santa Croce, Piazza Santo Spirito en Forte di Belvedere. De cinematografie en de muziek zijn zeer goed. Af en toe voelt ‘Hannibal’ ook aan als een reisprogramma voor mensen met een zéér aparte smaak. De duistere sfeer van de voorganger is daarmee verdwenen. Er is ook het kwalitatief mindere boek van Harris, hoogstwaarschijnlijk het product van de keuze commercie boven kunst.

Sarita Koendjbiharie