Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)

Regie: John McNaughton | 83 minuten | horror, thriller, misdaad | Acteurs: Michael Rooker, Tom Towles, Tracy Arnold, Ray Atherton, David Katz, Eric Young, Marie Demas, Bruce Quist, Anne Bartoletti, Ted Kaden, Elizabeth Kaden

‘Henry: Portrait of a Serial Killer’ is het regiedebuut van regisseur John McNaughton. Na deze film kwam zijn grote doorbraak in Hollywood. Bij de release van ‘Henry’ werd de film verketterd om het geweld en de grimmige sfeer, nu jaren
later wordt de film op waarde geschat als klassieker die het is. Het verhaal van de film is simpel. De kracht van de film ligt in de sfeer van de prent.

Sinds hij uit de gevangenis is vrijgelaten na de moord op zijn moeder, vult Henry zijn dagen met het doden van vrouwen. Zijn tactiek is om nooit te lang op dezelfde plek te blijven wonen en steeds andere moordmethodes te hanteren. Uiteindelijk betrekt hij zijn oude gevangenismaat Otis bij de gewelddadigheden.

Deze low budgetfilm probeert een beeld te geven van een amoreel mens. Het is een karakterschets van een man die de grens tussen goed en kwaad overschreden heeft en leeft in zijn eigen gecreëerde schemerwereld waar er geen morele codes meer bestaan. Seriemoordenaar Henry kan zijn gang gaan in een onverschillige maatschappij als Amerika. Zolang hij zijn sporen uitwist en niet opvalt dan kan hij straffeloos moorden. Het systeem is makkelijk te omzeilen. De film is losjes gebaseerd op de bekentenissen van een werkelijk bestaande seriemoordenaar, wat de film een macaber sfeertje geeft. De grofkorrelige beelden lijken op een realistische documentaireachtige weergave van de werkelijkheid.

De hoofdrol wordt gespeeld door Michael Rooker. Rooker heeft met zijn boomlange gestalte, afwezige blik en grommende stem de perfecte uitstraling voor de rol van Henry. Het onderkoelde acteren van Rooker is erg passend bij zijn personage. Hij portretteert Henry als een menselijk vat buskruit. Elk moment kan er een oncontroleerbare woede-uitbarsting komen. Vooral de scènes waarin Henry met zijn oude celmaat Otis (Tom Towles) de stad ingaat zijn spannend. Het onvoorspelbare karakter van de twee zorgt voor pure horror. Ondanks het lage budget zijn die scènes niet lachwekkend, maar juist erg goed gedaan. Het is redelijk realistisch gedaan en omdat het geweld zo onverwachts komt is het des te schokkender. Het documentaireaandoende beeld versterkt dat gevoel alleen maar.

Deze film stond aan de basis van de stortvloed aan seriemoordenaarfilms die in de loop der jaren zou volgen. Geen enkele film heeft de grauwe, realistische uitstraling van deze film echter weten te evenaren. ‘Henry: Portrait of a Serial Killer’ is een cultfilm die de status van moderne klassieker terecht heeft verdiend.

Frank v.d. Ven