Space Jam (1996)

Regie: Joe Pytka | 88 minuten | animatie, komedie | Acteurs: Michael Jordan, Wayne Knight, Theresa Randle, Manner Washington, Eric Gordon, Penny Bae Bridges, Brandon Hammond, Larry Bird, Bill Murray, Thom Barry, Charles Barkley, Patrick Ewing, Tyrone Bogues, Larry Johnson, Shawn Bradley

Het moet wel een succesformule zijn: de combinatie van ‘s werelds beste basketballer aller tijden (Michael Jordan) en de karakters van “Looney Tunes”. Dat is wat men bij Warner Bros ook gedacht moet hebben, met de animatiefilm ‘Space Jam’ als gevolg. Met deze hoofdrolspelers heeft de film dan ook geen moeite om een groot publiek aan te spreken.

In het begin van de film zien we een dan nog jonge Michael Jordan die thuis aan het basketballen is en de wens uitspreekt om later een groot basketballer en honkballer te worden. Vervolgens maakt de film een sprong in de tijd en zien we een volwassen Jordan proberen zijn carrière als honkballer van de grond te krijgen. Al snel wordt duidelijk dat Jordan een stuk minder talent voor honkbal heeft dan voor basketbal.

In de tussentijd zijn de problemen in het land van de Looney Tunes nog een stukje groter. Swackhammer (stem van Danny DeVito), de eigenaar van het attractiepark Moron Mountain, heeft besloten om de Looney Tunes te ontvoeren en als publiekstrekker in het attractiepark te laten optreden. Om dit te bereiken zendt hij vijf kleine aliens naar Looney Tunes Land. De Looney Tunes laten zich niet zomaar meenemen en dagen de kleine aliens uit voor een potje basketbal. Dit lijkt op het eerste gezicht een goede keuze van de Looney Tunes, totdat de aliens het talent van vijf van de beste basketballers van het moment (Charles Barkley, Patrick Ewing, Muggsey Bogues, Larry Johnson en Shawn Bradley) stelen. Om nog enige kans op een overwinning te hebben, besluiten de Looney Tunes de hulp van Michael Jordan in te schakelen.

De film zelf speelt zich in twee werelden af. Er is de ‘echte’ wereld, die ook op een normale manier wordt weergegeven. Daarnaast is er ook nog de wereld van de Looney Tunes en de aliens. Deze wereld wordt in de bekende Looney Tunes tekenfilmstijl getoond. Hoewel deze werelden redelijk gescheiden worden van elkaar, is er een aantal scènes waarbij de Looney Tunes karakters zich in de ‘echte’ wereld begeven. En ook al ziet het geheel er grafisch goed uit, het kan toch niet tippen aan het niveau van andere animatiefilms van die periode, zoals bijvoorbeeld ‘Toy Story’; daarvoor voelen de animaties van de karakters soms toch net niet soepel genoeg aan.

Het is leuk om Michael Jordan eens als acteur aan het werk te zien. Hij houdt zich redelijk staande en er is gelukkig ook voor gekozen om hem niet met al te diepzinnige en lange citaten op te zadelen. Uiteindelijk draait het in de film toch voor het grootste deel om de basketbalkwaliteiten van Jordan en niet zozeer om zijn acteerwerk. Met die basketbalskills zit het dan ook wel goed; soms krijg je het gevoel dat de film meer een eerbetoon aan de basketballer Jordan is. De soundtrack met het beroemde ‘I believe I can fly’ van R. Kelly draagt hier mede aan bij samen met de shots tussendoor van de vele hoogtepunten uit zijn carrière.

Uiteindelijk zijn het echter de Looney Tunes die ervoor zorgen dat je op sommige momenten in lachen uitbarst. Alle bekende karakters zijn aanwezig, van Bugs Bunny tot Tweety. Hoewel de hoofdrol absoluut voor Bugs Bunny is weggelegd krijgen ook alle andere karakters de kans om op hun typerende manier te schitteren. Zo is Sylvester druk bezig met het vangen van Tweety en schiet de Tazmanian Devil regelmatig als een tornado door het beeldscherm. Tot slot word je als kijker ook nog getrakteerd op de knappe nieuwkomer Lola Bunny en wordt er nog een vleugje romantiek toegevoegd. Toch is er wel wat aan te merken op deze film. Zo is de bijrol voor acteur Wayne Knight als assistent van Jordan ronduit irritant te noemen. Net als in bijvoorbeeld ‘Jurassic Park’ werkt hij ook hier met zijn nerveuze gedrag eerder op je zenuwen dan dat hij iets toevoegt. Verder is het verhaal van de film redelijk voorspelbaar. Voor de kleine kinderen die naar deze film kijken zal dit niet uitmaken, maar voor de meekijkende ouders kan dit hinderlijk zijn. Daarnaast zijn de scènes in de echte wereld een stuk minder interessant dan die in het land van de Looney Tunes. Je zult jezelf er dan ook af en toe op betrappen dat je zit te wachten tot de cartoonhelden weer in beeld komen. Dit alles mag de pret echter niet drukken en met ‘Space Jam’ hebben de makers dan ook een zeer leuke film voor jong en oud gemaakt.”

Martijn Scheepers