Alles stroomt (2009)

Regie: Danyael Sugawara | 100 minuten | drama | Acteurs: Anneke Blok, Wieger Windhorst, Ronald Top, Lidewij Mahler, Marnie Blok, Evert van der Meulen, Ben van ‘t Oever, Luc van ‘t Oever, Manuel Boekman, Juliann Ubbergen, Tine Joustra, Abe Dijkman, Dionne Honing

‘Alles stroomt’ begint met het feestelijke nieuws dat zoon Damiaan (Wieger Windhorst) geslaagd is voor zijn eindexamen. Dit viert hij samen met zijn moeder Aleid (Anneke Blok) en een aantal familieleden en vrienden. Moeder en zoon hebben een zeer hechte relatie, Damiaans vader is overleden. Mea, de zuster van Aleid, neemt op het feestje een kennis mee, bedoeld om Aleid te ‘koppelen’. Het klikt al snel tussen Aleid en Roel (Ronald Top). Roel is binnenschipper en heeft een avontuurlijk verleden met een snelle babbel. De liefde bloeit snel op en Aleid gaat hier zo intens in op dat ze door haar veelvuldige afwezigheid nauwelijks doorheeft dat Damiaan uit huis vertrekt. Als Aleid vervolgens bij Roel op het schip intrekt, verslechtert de relatie tussen moeder en zoon. Ze hebben niet veel contact meer en hun levens raken elkaar nauwelijks. De eens zo hechte moeder-zoon relatie staat sterk onder druk.

Damiaan gaat in een kraakpand wonen. Aleid ondervindt aan boord van het schip het klassieke probleem van de moeilijke acceptatie van de nieuwe partner door de kinderen uit Roels vroegere huwelijk. Roels kinderen zijn voor haar een voortdurende bron van ergernissen. Het leven aan boord van een schip, waar je steeds op elkaars lip zit, brengt de nodige spanningen en irritaties mee. Voor Damiaan is het zelfstandige leven ook heel anders dan hij zich had voorgesteld. Hij wordt verliefd op een meisje uit het kraakpand, maar is zeer teleurgesteld als het meisje vertrekt voor een lange reis met een andere vriend. Hij trekt zich op zijn kamer terug en is zo teleurgesteld dat hij ook zijn toezegging aan zijn moeder om haar verjaardag te komen vieren ‘vergeet’.

Omdat Damiaan de band met zijn moeder toch weer aan wil trekken, gaat hij met haar een weekendje naar Antwerpen. Daar wordt Aleid continu door Roel gebeld met allerlei vragen. Damiaan en Aleid krijgen hierdoor ruzie en het effect is dat hun relatie nog verder uit elkaar is gegroeid. Kan de voorheen zo stevige moeder-zoon band dit door de liefde veroorzaakte conflict nog wel overwinnen?

De film draait om twee hoofdpersonen, Aleid en Damiaan. De rol van Roel staat in het verhaal veel minder centraal. Anneke Blok, die in 2008 een Gouden Kalf won voor haar rol in ‘Tiramisu’, is ook nu weer in vorm. De uitbeelding van enerzijds een vrouw met sterke persoonlijkheid met toch ook een duidelijk kwetsbare kant en de moeder die zich gewoon zorgen maakt over haar zoon overtuigt. De andere hoofdrol is weggelegd voor Wieger Windhorst die hier zijn eerste belangrijke rol heeft . Zijn rol van de wat rebelse, maar tegelijkertijd ook nog naar nestwarmte zoekende persoon, net tussen puber en jongvolwassene, is prima uitgebeeld. Zijn onschuldigheid en breekbaarheid komt goed uit de verf. Het spel van Ronald Top als Roelof is adequaat, maar in het scenario rond zijn rolopdracht worden wel wat clichés neergezet. Zo maakt hij diverse malen afspraken over lange vakanties met zijn kinderen uit zijn eerdere huwelijk zonder zijn nieuwe partner Aleid daar bij te betrekken.

Blijft alles hetzelfde of juist niet? Het oude spreekwoord ‘Panta Rhei’ (=Alles stroomt) en tevens de naam van het schip van Roel kan een indicatie zijn.

De fotografisch sterk gekozen locaties van het bedrijvige Amsterdamse havengebied in combinatie met het gebruik van een aantal panden van de kraakbeweging maken van het beeldverhaal een sfeervol geheel. De montage is ‘eigentijds’ snel gesneden met relatief korte scènes. Het verhaal is lichtvoetig en onderhoudend, maar door het voortdurende spanningsveld tussen een moeder en zoon ook boeiend, ook omdat liefde voor een ander op het spel staat. Subtiel wordt getoond dat mensen die veel van elkaar houden, elkaar bewust en onbewust toch ook pijn kunnen doen.

Rob Veerman