Belle – Ryû to sobakasu no hime (2021)

Recensie Belle CinemagazineRegie: Mamoru Hosoda | 122 minuten | animatie, avontuur | Originele stemmencast: Kaho Nakamura, Ryô Narita, Shôta Sometani, Tina Tamashiro, Lilas Ikuta, Ryôko Moriyama, Michiko Shimizu, Fuyumi Sakamoto, Yoshimi Iwasaki, Sachiyo Nakao, Toshiyuki Morikawa, Mamoru Miyano, Sumi Shimamoto, Kôji Yakusho, Ken Ishiguro

Hoewel ‘Belle’ op het bekende ‘Belle en het beest’-sprookje gebaseerd is, slagen de makers erin hier een unieke, moderne en vernieuwende interpretatie van te geven. Geregisseerd door Mamoru Hosoda, eerder bekend van de voor een Oscar genomineerde ‘Mirai’ (2018), speelt de film zich af in het hedendaagse Kochi, Japan. Suzu (Kaho Nakamura) is een zeventienjarig meisje dat al jong haar moeder verliest. Door haar verdriet is voor haar het moeilijk vrienden te maken en ze verliest het vertrouwen te doen wat ze het liefst met haar moeder deed: zingen. Dat verandert wanneer ze geïntroduceerd wordt met ‘U’, een virtuele wereld waarin ze de identiteit van Belle aanneemt. Voor het eerst durft ze haar stem weer te laten horen. Belle wordt al snel populair. Maar wanneer een Beest haar online concert verstoort, is Suzu vastbesloten zijn ware identiteit te achterhalen.

‘Belle’ is vooral een film die emotioneel raakt. Suzu’s leven is weergegeven als een sleur en ze is zichtbaar eenzaam. Naast haar enige vriendin Hiroku (Lilas Ikuta), die tevens ook haar manager is, sluit ze zich af van haar vader en klasgenoten. Je wordt meegenomen door haar rouwproces en deelt met haar de vreugde die ze in de virtuele wereld gevonden heeft. Muziek speelt daar een belangrijke rol in. Het is Suzu’s uitlaatklep en helpt haar zichzelf te herontdekken. Langzaam maar zeker laat ze haar eenzaamheid achter en stelt ze zich open voor nieuwe contacten. De uitdrukkingen in Belles gezicht zijn zo goed geanimeerd dat ze de emoties in haar zang versterken. Haar muziek ontwikkelt zich later naar een manier om mensen te verbinden en de wereld een stukje beter te maken.

De film gebruikt drie animatiestijlen om de ‘echte’ wereld, de virtuele ontmoetingsplaats en het kasteel van het beest weer te geven. In de stad Kochi staat vooral de natuur centraal, weergegeven als een prachtig schilderij. Ook komen enkele herkenningspunten van de stad regelmatig voorbij, onder andere de ‘Sada Chinkabashi’ brug (de afzinkbare brug). De virtuele realiteit heeft door zijn kleurgebruik en collageachtige sfeer iets weg van de droomwereld in de film ‘Paprika’ (Satoshi Kon, 2006). Tot slot lijkt de animatie van het kasteel het meest op Disneys ‘Belle en het Beest’ (Gary Trousdale and Kirk Wise, 1991), met donkere hallen, een kamer met een kapot schilderij en een dans tussen Belle en het beest.

Het is verrassend om nu eens film te zien die virtual reality positief benadert. Natuurlijk is ‘U’ een vorm van social media waar mensen makkelijk hun mening uiten, wat schadelijke gevolgen kan hebben, en ‘Belle’ geeft hier ook aandacht aan. Maar dit overschaduwt niet wat voor moois deze wereld te bieden heeft. Het is geen technologie die het dagelijks leven in de weg zit, het is meer een toevoeging. Net zoals de mobiele telefoon nu een deel uitmaakt van ons dagelijks leven.

‘Belle’ is een wonderbaarlijke combinatie van het normaal en het abnormaal en slaagt er tegelijkertijd in om een klassiek sprookje naar de moderne tijd te brengen. Een echt Belle en het Beest verhaal is het niet, maar dat maakt deze film zo verfrissend. Door ervan af te wijken, is er meer ruimte om andere thema’s te behandelen, zoals de snel ontwikkelende techniek, maar belangrijker het thema van eenzaamheid onder jongeren. De boodschap is duidelijk: samen sta je sterk.

Sanne Brands

Waardering: 4

Speciale vertoning: Kaboom Animation Festival 2022
Bioscooprelease: 26 mei 2022